صفحه نخست آرشیو نوشته‌ها عرفه ميعادگاه مؤمنان با الله

عرفه ميعادگاه مؤمنان با الله

http://old.aqeedeh.com/news/337/ :لینک
پنجشنبه، ۲۱ اسفند (حوت) ۱۳۹۳

بدون شك روز عرفه: بزرگترين روز در ميان روزهاي پر فيض وبركت الله  است، عرفه مركز بزرگي سر شار از خير وايمان و تقوا است، عرفه فصل بسيار مهمي از فصول طاعت و عبادت است، عرفه روزي است كه در آن پندها آموخته مي شود، دعاها به آسمان مي رود، رحمتها فرود مي آيد ، و گناهها بخشيده مي شود، روز اميد ها و آرزو ها ، روز فروتنيها و پشيمانيها، آري روز بخششها و بركتها، روزي كه خورشيد بهتر از آنرا نديده است، ويژگيهاي ارزشمند، خصوصيات عظيم ،صفات والا و فضائل بي انتهايي كه اين روز بزرگ بهمراه دارد از شمارش و احاطه خارج است.

روز عرفه روزي است كه الله  متعال در آن، دين اسلام، اين نعمت بزرگ را بر امت اسلامي كامل فرمود، چنانكه مي فرمايد: ) الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْأِسْلامَ دِيناً ( (المائدة:3)

« امروز دينتان را بر شما كامل كردم و نعمتم را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان (آخرين و كاملترين ) دين براي شما پسنديدم » بعد از نزول اين آيه ديگر حلال وحرامي نازل نشد.

از طارق ابن شهاب روايت است كه فرمود: « مردي يهودي نزد عمر فاروق رضي الله عنه آمد و گفت :اي اميرمؤمنان ! شما آيه اي را در كتابتان مي خوانيد كه اگر بر ما يهوديان نازل مي شد آنروز را جشن مي گرفتيم، پرسيدند كدام آيه ؟ گفت : ( اليوم اكملت لكم دينكم و أتممت عليكم نعمتي) حضرت عمر فرمودند: به خدا سوگند من دقيقا مي دانم كه اين آيه در چه روزي و در چه ساعتي بر رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله وسلم ـ نازل گرديده شامگاه روز عرفه كه مصادف با روز جمعه بود» بخاري

دراين روز خجسته و پربركت آزاد شدگان خدا از دوزخ چه بسيارند ، روزي كه الله  در آن بر بندگان مؤمنش سخاوت مي فرمايد و با آنان بر فرشتگان معتبرش فخر و مباهات مي ورزد ، از ام المومنين عائشه صديقه رضي الله عنها روايت است كه پيامبر ـ صلي الله عليه و آله وسلم ـ فرمودند : ( مامن يوم اكثر من أن يعتق الله فيه عبدا من النار من يوم عرفة وانه ليدنوا ثم يباهي بهم الملائكة فيقول ما أراد هؤلاء) مسلم

« روزي نيست كه الله  بيشتر از روز عرفه در آن بنده از دوزخ آزاد فرمايد ، الله  مهربان در آن روز – چنانكه خود داند – به بندگانش نزديك مي شود ، آنگاه با حضور آنان بر فرشتگانش فخر مي ورزد  و از روي فخر و مباهات مي فرمايد اينها چه مي خواهند؟(مگر جز خشنودي من ، و آمرزش گناهانشان آرزوي ديگري دارند؟) »

علامه ابن عبدالبر رحمة الله عليه مي فرمايد :« اين دلالت مي كند كه آنها بخشيده مي شوند ، زيرا الله  ممكن نيست به كساني فخر فرمايد كه اهل گناه و خطا باشند مگر بعد از اينكه توبه كنند و بخشيده شوند» از عبدالله بن عمرو رضي الله عنهما روايت است كه رسول الله ـ صلي الله عليه و آله وسلم ـ فرمودند: ( إن الله تعالي يباهي ملائكته عشية عرفة بأهل عرفة يقول : اُنظروا إلي عبادي أتوني شعثا غبراً) التمهيد

« بطور قطع الله  متعال در شامگاه عرفه بوسيله كساني كه در عرفه حاضرند بر فرشتگانش فخر مي نمايد و مي فرمايد : ببينيد كه بندگانم چگونه ژوليده وغبار آلود پيش من آمده اند»

فضيل بن عياض رحمةالله عليه شامگاهان درعرفه ايستاده بود كه ناگاه  گريه و زاري مردم توجه او را جلب نمود فرمود: « به نظر شما اگر همه اينها پيش كسي بروند واز او يك دانه (مثلاگندم)بخواهند آيا او (اين خواسته ناچيز) آنان را رد خواهد كرد؟ گفتند نه ، فرمود : بخدا قسم آمرزش گناهان در نزد پروردگار از دادن يك دانه هم آسان تر است».

بنابر اين مسلماني كه در اين روز خجسته و مبارك مي خواهد استفاده كند و فيض ببرد مي بايستي بشدت در حضور پروردگارش فروتني كند و با عجز و انكسار ، و ندامت و پشيماني رحمت و مغفرت ذات كبريايي اش را از او بخواهد، از غضب و عذابش در ترس و حذر باشد از هر گناهي كه مرتكب شده و از هر اشتباهي كه از او سرزده از ته دل و اعماق قلبش توبه كند ، در اين لحظات طلائي و سر نوشت ساز كه ممكن است زندگي هر مسلماني دگرگون شود با رفتن به اين سو و آن سو  وقتش را ضايع نكند ، با حرفهاي بيهوده يا حد اقل غير ضروري اين فرصت بزرگ را از دست ندهد ، بلكه با كمال عاجزي و صداقت به مولا و پروردگارش روي آورده و هر چه مي تواند بيشتر مشغول ذكر و دعا و استغفار باشد ، از پيامبر خدا ـ صلي الله عليه و آله وسلم ـ ثابت شده كه فرمودند: ( خيرالدعاء دعاء يوم عرفة و خير ما قلته أنا و النبيون من قبلي) « بهترين دعاء، دعاي روز عرفه است و بهترين سخناني كه من و پيامبران قبل از من گفته ايم:

(لا اله إلا الله وحده لا شريك له، لهُ الملك و له الحمد وهو علي كل شئ قدير) است.

معناي اين كلمات چنين است « هيچ معبود برحقي جز خداي يگانه و لاشريك نيست، پادشاهي وستايش ويژه اوست ، و او برهر چيزي تواناست» .پس روز عرفه روز دعاست ، و بهترين ذكر «لا اله الاالله» است و پيامبر ـ صلي الله عليه و آله وسلم ـ در بهترين روز، بهترين ذكر را انجام مي دادند ، زيرا سردار همه روزها رز عرفه، و سردار همه اذكار« لااله الاالله » است.

پس بسيار شايسته و مناست است كه بهترين ذكر را در بهترين روز انجام دهيم - و در عين حال از رسول گراميمان ـ صلي الله عليه و آله وسلم ـ پيروي نمائيم- «لااله الاالله» اين كلمه بزرگي كه رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله وسلم ـ  آنرا در روز عرفه به كثرت ورد مي فرمود بطور قطع بزرگترين و ارزشمندترين كلمه است، اين كلمه ريسمان محكم، كلمه تقوي، كليد بهشت و اصل و اساس دين است. بخاطرهمين كلمه است كه آسمان و زمين آفريده شده ، مخلوقات آفريده شده، پيامبران فرستاده شده اند و كتابها فرود آمده اند ، فضائل اين كلمه و موقعيت آن در دين بالا تر از آنست كه وصف كنندگان توصفيش كنند يا عارفان بشناسندش ، بلكه فضائل و مزاياي آن ، بقدري زياد است كه در خيال و تصور هم نمي گنجد .

با اينهمه مسلمان بايد بداند كه « لا اله الاالله»  صرفا با زبان بدون آنكه گوينده آن حقش را اداء گرداند وشروط آنرا بجاي آورد قبول نمي شود، « لا اله الاالله » اسمي نيست كه بي معني باشد ، يا قولي كه حقيقت نداشته باشد، يا لفظي كه مفهوم نداشته باشد بلكه اين كلمة بزرگ مدلولي دارد كه فهم و درك آن ناگزير ومعنايي كه حفظ آن لازم ،و غايت وآرماني كه تحقق آن واجب است، چون به اجماع علماء صرفا گفتن اين كلمه بدون آنكه گوينده معناي آنرا بفهمد وعمل به مقتضاي آنرا بشناسد غرض مطلوب را بر آورده نخواهد كرد، چنانكه الله  متعال مي فرمايد:

 )وَلا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ( (الزخرف:86)

« كساني كه مشركين آنانرا غير از خدا مي خوانند اختيار شفاعت ندارند مگر كساني كه به حق و توحيد گواهي داده باشند در حاليكه حقيقت گواهي شان را مي دانند»

يعني مگر كساني كه به « لا اله الاالله» گواهي دهند در حاليكه از ته دل مي دانند آنچه را بر زبان مي آورند، بدون شك اين امر بسيار مهم است و هر مسلماني بايد به آن توجه فوق العاده داشته باشد زيرا «لا اله الاالله » نفعي نخواهد داشت مگر براي كسي كه مدلول آنرا چه در بُعد نفي و چه در بُعد اثبات بشناسد و با اعتقاد كامل به آن عمل كند.

اگر كسي آنرا ظاهراً بر زبان آورد و بدون اعتقاد حتي اگر به آن عمل هم بكند منافق است، و اگر كسي آنرا بگويد و بر خلاف آن عمل كند وي مشرك و چه بسا كافر مي گردد، همچنين است حال كسي كه كلمه را بگويد سپس با انكار بخشي از لوازم و حقوق آن مرتد شود در اين صورت به او نفعي نخواهد بخشيد حتي اگر هزار مرتبه اين كلمه را بخواند، همچنين است كسي كه آنرا مي گويد اما بعضي عبادتها را براي غير خدا انجام مي دهد، مثلا غير خدا را مي خواند ، يا از غير او در زمينه هايي كه جز خدا توانايي انجام آنرا ندارد، نصرت وياري مي جويد، يا كسي كه بخشي از عبادات را كه جز الله  بزرگ هيچ احدي شايستگي آنرا ندارد براي غير خدا انجام ميدهد چنين فردي مشرك است اگر چه  « لا اله الاالله » بر زبان آورد، زيرا معناي اين كلمه بزرگ اين است كه تمامي انواع عبادت را صرفا براي خداي يكتا خالص گردانيده شود، وهيچ احدي را با او شريك قرار داده نشود و در هر حال فقط به خداي يكتا و لا شرك روي آورده شود و عاجزي و تذلل ، اميد و توجه ، انابت و توكل و دعا وطلب، فقط ببارگاه آن ذات ملكوتي انجام گيرد ، پس گويندة « لا اله الاالله » جز خدا كسي را نمي خواند ، جز براي خدا ذبح نمي كند، هيچ بخشي از پرستش را جز براي خدا انجام نمي دهد و به همة آنچه كه جز خداي يكتا پرسيده مي شود كافر مي گردد ، و از آنها به ببارگاه پروردگار يكتا اعلان برائت و بيزاري مي كند.