صفحه نخست آداب و رسوم اسلامی آداب مساجد کراهیت تشبیک انگشتان در نماز و در حالت انتظار نماز...

کراهیت تشبیک انگشتان در نماز و در حالت انتظار نماز

تشبیک یعنی پنجه‌زدن و در هم آمیختن انگشتان و خالی‌کردن مفصل به طوری که همراه صدا باشد.

انسان مؤمن زمانی که وضو بگیرد و به قصد نماز از خانه بیرون شود، در حالت نماز محسوب می‌شود، و نیز هنگامی که در مسجد به انتظار نماز بنشیند، مثل این است که در حال نماز است. بنابراین، تشبیک و شکستن انگشتان برایش مناسب نیست؛ زیرا او مانند کسی که در نماز است و به این خاطر ملائکه برای او دعای مغفرت و رحمت می‌کنند.

امام مسلم در این باره از پیامبر ج روایت می‌کند که فرمود:

«إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الـمسجد لَمْ يَرْفَعْ قَدَمَهُ الْيُمْنَى إِلاَّ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ حَسَنَةً وَلَمْ يَضَعْ قَدَمَهُ الْيُسْرَى إِلاَّ حَطَّ اللَّهُ عَنْهُ سَيِّئَةً فَإِذا أَتَى الْمَسْجِدَ فَصَلَّى فِى جَمَاعَةٍ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّم».

«هرگاه یکی از شما خوب وضو بگیرد و سپس به مسجد برود هنوز قدم راستش را بر نداشته که خداوند برایش یک حسنه می‌نویسد، و قدم چپ خود را به زمین نگذارده که خداوند گناهی از گناهانش را محو می‌سازد و چون به مسجد آید و با جماعت نماز بخواند گناهان گذشته‌اش بخشیده می‌شود».

نیز امام احمد و ابوداود و ترمذی از پیامبر ج روایت کرده‌اند که فرمود:

«إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ خَرَجَ عَامِدًا إِلَى الْمَسْجِدِ فَلاَ يُشَبِّكَنَّ يَدَيْهِ فَإِنَّهُ فِى صَلاَةٍ».

«هرگاه یکی از شما وضو بگیرد و به قصد نماز از خانه بیرون شود، تشبیک نکند، زیرا او در حال نماز حساب می‌شود».

ابن ماجه روایت کرده است که پیامبر ج مردی را دیدند که در نماز تشبیک کرده بود، انگشتانش را از هم باز کردند.

علیس از پیامبر اکرم ج روایت می‌کند که فرمود:

«لا تفقع أصابعك في الصلاة».

«انگشتان خود را در نماز نشکن» (انگشتان خود را به صدا درنیاور)، اما اگر انسان در نماز یا انتظار نماز نبود، تشبیک و تفقیع اشکالی ندارد، به خصوص زمانی که به آن نیاز باشد و (خدا داناتر است).