موافقت حضرت فاروق اعظمس در مسأله نماز بر جنازه منافقان

وقتی که عبدالله بن أُبی منافق بیمار شد، آن حضرتص به عیادتش تشریف برد.

او درخواست کرد یا رسول اللهص هرگاه بمیرم خودتان بر جنازه من نماز بخوانید، آن حضرتص خاموش ماند و مراجعت فرمود. سپس آن منافق بخدمت آن حضرتص پیغام فرستاد که جامه مبارکتان را مرحمت فرمائید تا مرا در آن کفن کنند.

آن حضرتص از راه شفقت جامه‌اش را برای او فرستاد، ولی آن منافق پیغام فرستاد که آن جامه‌ای را می‌خواهم که بر بدن شما رسیده باشد.

دوباره آن حضرتص جامه را از تن مبارک کشیده، برای او فرستاد.

در این هنگام حضرت فاروق اعظمس عرض کرد: یا رسول الله! این منافق سزاوار جامه مبارک شما نیست.

پیامبر اکرمص گفت: «ای عمر جامه من به این منافق سودی نخواهد بخشید، البته منظور من فقط دلجویی قوم اوست، تا به دین اسلام درآیند».

بالاخره چون آن منافق فوت کرد، پسرش حضرت عبدالله که مؤمن مخلصی بود آمد و عرض کرد یا رسول الله! بر جنازه پدرم نماز بخوان.

آن حضرتص به قصد نماز بر جنازه‌اش روانه گشت. حضرت فاروقس جلو رفته و عرض کرد: «يَا رَسُول اللّه عَلى عُدُوِّ الله؟ فَنَزَلَتْ». یعنی: ای پیغمبر خدا! بر جنازۀ دشمن خدا نماز می‌خوانید؟.

سپس آیه کریمۀ ذیل نازل شد:

﴿وَلَا تُصَلِّ عَلَىٰٓ أَحَدٖ مِّنۡهُم مَّاتَ أَبَدٗا وَلَا تَقُمۡ عَلَىٰ قَبۡرِهِۦٓۖ إِنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ [التوبة: ۸۴].

«هرگز نماز مخوان بر جنازه هیچیک از این منافقین هرگاه بمیرد، و بر قبرش برای دعاخواندن مایست، زیرا این‌ها منکر خدا و رسول خدا شده‌اند».

بعضی از مفسرین می‌گویند که نزول این آیه قبل از خواندن نماز جنازه است، و بعضی می‌گویند که نماز جنازه را خواندند و بعد از آن آیۀ منع نازل شد.

به هرحال، این امر مسلم است که آیه کریمه موافق رأی حضرت فاروقس نازل شده است، چنانکه امام فخرالدین رازی/ در تفسیر کبیر می‌نویسد که این آیه کریمه از موافقات حضرت عمرس است.