دليل سوم:

سخن خداوند باریتعالی ﴿وَٱللَّهُ يَدۡعُوٓاْ إِلَىٰ دَارِ ٱلسَّلَٰمِ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ ٢٥ ۞لِّلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ ٱلۡحُسۡنَىٰ وَزِيَادَةٞۖ وَلَا يَرۡهَقُ وُجُوهَهُمۡ قَتَرٞوَلَا ذِلَّةٌۚ أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ ٢٦ [یونس: ۲۵-۲۶] [۱۳]. در اینجا معنی ﴿ٱلۡحُسۡنَىٰ الحسنی» بهشت است و ﴿زِيَادَةٞ نگریستن به پروردگار كریم می باشد.

و در تفسیر این آیه از پیامبرج، کسی که قرآن بر وی نازل شده است و صحابه بعد از وی قرار دارند، در صحیح مسلم آمده است: از حماد بن سلمه از ثابت بن عبدالرحمن بن ابی لیلی از صهیبس که گفت: پیامبرج آیه ﴿لِّلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ ٱلۡحُسۡنَىٰ وَزِيَادَةٞ را قرائت كرد و فرمود: وقتی اهل بهشت وارد بهشت و اهل جهنم وارد جهنم می¬شوند منادی¬ای بانگ می¬زند: ای اهل بهشت خداوند به شما وعده¬ای داده بود و می¬خواهد به وعده¬ی خود وفا كند، اهل بهشت می¬گویند: این وعده چیست؟ مگر( این وعده) ازدیاد ثوابهایمان و نورانی شدن چهره هایمان و داخل شدنمان به بهشت و حفظ كردنمان از جهنم نبود!! و حجاب كنار می¬رود و خداوند را مشاهده می¬كنند و از [بین تمام] چیزهایی كه به آنها داده خواهد شد، هیچ چیز محبوب تر از نگریستن به خداوند نزد آنها نخواهد بود و آن ﴿زِيَادَةٞ است [۱۴]. و حسن بن عرفه گفته است: مسلم بن سالم بلخی برای ما روایت کرد از نوح بن ابی مریم از ثابت از انس س که از پیامبر ج در مورد آیه ﴿لِّلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ ٱلۡحُسۡنَىٰ وَزِيَادَةٞ پرسیده شد و او در جواب فرمود: برای كسانیكه در دنیا عمل نیک انجام می¬دهند ﴿ٱلۡحُسۡنَىٰخواهد بود می¬باشد كه آن بهشت است و ﴿زِيَادَةٞ نگریستن به خداوند [۱۵]. و محمد بن جریر گفته است: ابن حمید برای ما روایت کرده از ابراهیم بن مختار از ابن جریج از عطاء: كعب ابن عجرة از پیامبر ج درباره¬ی كلام خداوند: ﴿لِّلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ ٱلۡحُسۡنَىٰ وَزِيَادَةٞ روایت كرد که وی فرمود: ﴿زِيَادَةٞ نگریستن به خداوند رحمان أ می باشد. و عطاء [یکی از راویان حدیث]، همان خراسانی است و عطاء بن ابی رباح نمی¬باشد.

ابن جریر [با اسنادی که در متن عربی این کتاب نیز به آن اشاره شده] از ابی ابن كعبس روایت می¬کند: از پیامبر ج درباره (معنای كلمه¬ی) ﴿زِيَادَةٞ در كلام خداوند: ﴿لِّلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ ٱلۡحُسۡنَىٰ وَزِيَادَةٞ سوال شد، و او در جواب فرمود: ﴿ٱلۡحُسۡنَىٰ بهشت و ﴿زِيَادَةٞ نگریستن به خداوند است [۱۶]. و همچنین اسد السنة ‌‍]امام احمد بن حنبل] از ابوموسی س [با اسنادش که در متن عربی به آن اشاره شده]، روایت می¬کند: او شنید پیامبر ج می¬فرمود: خداوند منادیی¬ای را روز قیامت مامور می¬كند، تا با صدایی كه اولین تا آخرین نفر اهل بهشت آنرا می¬شنوند، ندا دهد: ای اهل بهشت خداوند به شما وعده¬ی ﴿ٱلۡحُسۡنَىٰ «داده بود و الحسنی بهشت است و ﴿زِيَادَةٞ نگریستن به خداوند [۱۷]. و در حدیثی دیگر كه ابن وهب [با اسنادش] از ابوموسی س روایت كرده: از پیامبر ج آمده است: خداوند در روز قیامت به منادیی¬ای امر می¬كند، تا با صدایی كه از اولین تا آخرین نفر اهل بهشت آنرا می¬شنوند، ندا سر دهد، كه همانا خداوند به شما وعده¬ی ﴿ٱلۡحُسۡنَىٰ و ﴿زِيَادَةٞ را داده بود، كه ﴿ٱلۡحُسۡنَىٰ بهشت است و ﴿زِيَادَةٞ نگریستن به [خداوند] رحمان [۱۸].

[۱۳] «الله (انسان را به بهشت یعنی) به سرای امن ، امان ، آرامش ، اطمینان دعوت می¬كند، و هر كس را بخواهد به راه راست (كه منتهی به این مركز امن ، امن ، آرامش و اطمینان می¬گردد) هدایت می¬نماید * كسانی كه كارهای نیكو انجام می¬دهند، منزلت نیكو (= الحسنی) از آن ایشان است و افزون (= زیادة) دارند. و غبار غم و اندوه بر پیشانی ایشان نمی¬نشیند و خواری و رسوایی نمی¬بینند. آنان اهل بهشتند و در آن جاودانه می¬مانند». [۱۴] صحیح مسلم: (۱۸۱). [۱۵] طبرانی در المعجم الكبیر: (۸/۴۷). [۱۶] سیوطی در الدر المنثور: (۳/۳۰۵)، ابن الجوزی در زاد المسیر: (۴/۲۴). [۱۷] الدارقطنی در الرؤیة: (۴۳). [۱۸] الدارقطنی در الرؤیة: (۴۳).