باب ۱۲: نشانه قرار دادن حیوانات، ممنوع مى‌باشد

۱۲٧۸- حدیث: «أَنَسٍ، قَالَ: نَهى النَّبِيُّ ج، أَنْ تُصْبَرَ الْبَهَائِمُ» [۶۶۸].

یعنی: «انسس گوید: پیغمبر ج از نشانه قرار دادن حیوانات نهى کرده است».

۱۲٧٩- حدیث: «ابْنِ عُمَرَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عُمَرَ، فَمَرُّوا بِفِتْيَةٍ، أَوْ بِنَفَرٍ نَصَبُوا دَجَاجَةً يَرْمُونَهَا، فَلَمَّا رَأَوُا ابْنَ عُمَرَ تَفَرَّقُوا عَنْهَا وَقَالَ ابْنُ عُمَرَ: مَنْ فَعَلَ هذَا إِنَّ النَّبِيَّ ج لَعَنَ مَنْ فَعَلَ هذَا» [۶۶٩].

یعنی: «سعید بن جبیرس گوید: پیش ابن عمر بودم از کنار عدّه‌اى از جوانان یا چند نفر دیگر رد شد دید که مرغى را بسته و آن را نشانه قرار داده بودند و به سوى آن تیراندازى مى‌کردند. آن‌ها وقتى که ابن عمر را دیدند پراکنده شدند و مرغ را ترک نمودند. ابن عمر گفت: این‌ها چه کسانى هستند که دست به چنین کارى زده‌اند؟ همانا پیغمبر ج کسانى را که حیوانات را نشانه قرار مى‌دهند لعن و نفرین نموده است».

وصلّى الله على سيِّدنا محمّد وآله وأصحابه وأتباعه إلى يوم الدِّين، وآخر دعوانا أن الحمد للهِ ربّ العالمين.

[۶۶۸] أخرجه البخاري في: ٧۲ كتاب الذبائح والصيد: ۲۵ باب ما يكره من الْمُثْلة والمصبورة والمجثمة. [۶۶٩] أخرجه البخاري في: ٧۲ كتاب الذبائح والصيد: ۲۵ باب ما يكره من المثلة والمصبورة والمجثمة.