باب ٧: مکروه است قاضى در حال عصبانیت قضاوت کند

۱۱۱٩- حدیث: «أَبِي بَكْرَةَ، أَنَّهُ كَتَبَ إِلَى ابْنِهِ، وَكَانَ بِسِجِسْتَانَ، بِأَنْ لاَ تَقْضِيَ بَيْنَ اثْنَيْنِ وَأَنْتَ غَضْبَانُ، فَإِنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ ج يَقُولُ: لاَ يَقْضِيَنَّ حَكَمٌ بَيْنَ اثْنَيْنِ وَهُوَ غَضْبَانُ» [۵۰۸].

یعنی: «ابو بکرهس نامه‌اى به پسرش که حاکم سیستان بود نوشت، که در حال عصبانیت در بین دو نفر قضاوت نکن، چون از پیغمبر ج شنیدم که مى‌گفت: «نباید هیچ قاضى‌اى در حال خشم و عصبانیت قضاوت کند».

[۵۰۸] أخرجه البخاري في: ٩۳ كتاب الأحكام: ۱۳ باب هل يقضي الحاكم أو يفتي وهو غضبان.