باب ۳: تلاش و کوشش بیشتر براى عبادت در دهه آخر رمضان

٧۳۰- حدیث: «عَائِشَةَ، قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ ج، إِذَا دَخَلَ الْعَشْرُ شَدَّ مِئْزَرَهُ وَأَحْيَا لَيْلَهُ، وَأَيْقَظَ أَهْلَهُ» [۸۸].

یعنی: «عایشه گوید: هر وقت دهه آخر رمضان مى‌آمد پیغمبر ج کاملاً خود را آماده مى‌ساخت و شب را با عبادت زنده مى‌کرد و زن‌هایش را براى عبادت بیدار مى‌نمود». اعتکاف که در لغت به معنى حبس و مکث مى‌باشد، در اصطلاح علماى شرع عبارت است از اینکه کسى به نیت عبادت داخل مسجد شود و مدتى هر چند کوتاه و به اندازه گفتن سه بار (سبحان الله العظيم وبحمده) باشد در مسجد توقف نماید. اعتکاف چه در رمضان و چه در غیر رمضان و با روزه و بدون روزه، سنّت مؤکد است و هر وقت که انسان مسلمان به نیت عبادت به مسجد برود و مدتى در آن باقى باشد این کار برایش اعتکاف مى‌باشد، حرف زدن در مورد مسائل دنیایى منافاتى با اعتکاف ندارد [۸٩].

وصلّى الله على سيِّدنا محمّد وعلى آله وأصحابه وأتباعه إلى يوم الدين وآخر دعوانا أنّ الحمد لله ربّ العالمين.

[۸۸] أخرجه البخاري في: ۳۲ كتاب فضل ليلة القدر: ۵ باب العمل في العشر الأواخر من رمضان. [۸٩] شرح نووى بر مسلم، ج ۸، ص ۶٧.