خاکسپاری پیکر رسول اکرم ج

پیش از خاکسپاری پیکر رسول خدا ج، بین مهاجرین و انصار اختلاف و بگو مگو بالا گرفت و در سقیفه بنی ساعده، بحث و جدل فراوانی میان آن‌ها در مورد خلافت رسول اکرم ج روی داد و سرانجام همه بر جانشینی ابوبکر صدیقس اتفاق پیدا کردند. روز دوشنبه با همین اوضاع و احوال گذشت و شب فرا رسید مردم تا پایان شب از کفن و دفن جنازه پیامبر ج بازماندند و همچنان رو انداز آن یمنی بر پیکر مبارک کشیده شده بود و خانواده پیامبر ج درب حجره را بسته بودند.

روز سه شنبه رسول خدا ج را با همان لباس‌ها غسل دادند. کسانی که جنازه ایشان را غسل دادند، عبارتند از: عباس، علی، فضل و قثم فرزندان عباس و شقران برده آزاد شده رسول خدا ج و اسامه بن زید واوس بن خولی.

عباس و فضل و قثم پیکر پیامبر ج را پهلو به پهلو می‌گرداندند و اسامه و شقران آب می‌ریختند و علی او را غسل می‌داد و اوس او را به سینه‌اش تکیه داده بود.

پیکر پیامبر ج را سه بار غسل دادند، نخست با آب، سپس با سدر، مرتبه سوم با آب چاهی بنام «غرس» که متعلق به سعد بن خثیمه و در ناحیه قباء بود و از آن آب می‌نوشیدند. [۶۶۴]

سپس پیامبر ج را در سه پارچه سفید سحولی، از جنس پنبه کفن کردند و پیراهن و عمامه، جزو کفن رسول اکرم ج نبود. [۶۶۵]

در مورد محل دفن رسول خدا ج نیز میان صحابهش اختلاف افتاد. ابوبکرس گفت: از رسول خدا ج شنیدم که فرمود: هیچ پیامبری قبض روح نمی‌شد مگر آنکه در همان جایی که جان می‌سپرد، دفن می‌گردید. پس از آن ابوطلحه فرشی را که پیامبرج بر آن وفات کرده بود برداشت و همانجارا حفر کرد و برای قبر لحدی نیز حفر نمود.

سپس مردم، در قالب گروه‌های ده نفری وارد خانه شدند و به صورت فرادی و بدون اینکه کسی امام باشد، نماز جنازه خواندند. اولین کسانی که بر پیامبر ج نماز جنازه گزاردند، خویشاوندانش بودند. سپس مهاجران و بعد انصار، آنگاه زنان و سپس کودکان. روز سه شنبه به همین منوال سپری شد و شب چهارشنبه فرا رسید. عایشه می‌گوید: ما هنوز از دفن رسول خدا ج بی خبر بودیم که در دل شب و به روایتی آخر شب چهارشنبه صدای بیل‌ها را که خاک می‌ریختند، شنیدیم. [۶۶۶]

[۶۶۴] طبقات ابن سعد (۲/۲٧٧- ۲۸۱) [۶۶۵] متفق علیه [۶۶۶] مختصر السیره؛ تفصیل مطلب پیرامون وفات پیامبر را نگا: صحیح بخاری، باب مرض النبی و چند باب پس از آن؛ صحیح مسلم؛ مشکاه المصابیح؛ سیره ابن هشام (۲/۶۴٩- ۶۶۵)؛ رحمه للعالمین (۱/۲٧٧- ۲۸۶)