ابوبکر سرپرست کاروان حج

در ذی القعده یا ذی الحجه سال نهم، پیامبر ج ابوبکرس را به عنوان امیر حجاج به مکه فرستاد تا مناسک حج را به جای بیاورد. پس از رفتن کاروان حاجیان دو آیه نخست سوره برائت نازل شد که به طور یک طرفه، نقض تمام پیمان‌ها و قراردادها را اعلام می‌کرد. بنابراین پیامبر ج علی ابن ابی طالبس را فرستاد تا این مطلب را به مردم اعلام کند و این رسم عرب‌ها بود که وقتی می‌خواستند عهد و یا پیمانی را بشکنند، جلوتر اعلام می‌کردند که دیگر عهد و پیمانی بین ما نیست. علیس در منطقه‌ای به نام عرج یا صجنان، به ابوبکرس پیوست. ابوبکرس پرسید: به عنوان امیر فرستاده شده‌ای یا مأمور؟ علیس گفت: خیر، مأمورم. سپس رفتند؛ و ابوبکر مراسم حج را انجام داد تا آنکه علیس در روز عید قربان بلند شد و پس از رمی جمره، بین مردم اعلام کرد: رسول خدا ج به او دستور داده که اعلام کند عهدی بین ما و آن‌هایی که پیمان بسته بودیم،نیست و چهار ماه نیز برای هم پیمانان مسلمانان و همچنین کسانی که عهد و پیمانی با مسلمین نداشتند، تعیین نمود و برای آن دسته از هم پیمانان مسلمین که برای مسلمانان از چیزی فرو گذار نکرده و یا حداقل با دشمنان اسلام، همدست نشده بودند، قراردادهایشان را تا پایان مدت آن‌ها، همچنان مقرر و ماندگار دانست.

ابوبکرس مردانی را فرستاد تا اعلام کنند که از سال آینده هیچ مشرکی حق شرکت در مراسم حج را ندارد و کسی حق ندارد خانه کعبه را عریان طواف کند؛ این ندا، یک اعلامیه همگانی و سراسری، مبنی بر این بود که دوران بت پرستی برای همیشه در جزیره العرب پایان یافته و دیگر آیین بت پرستی، در آن سرزمین، ظهور نخواهد کرد.