پرچم در دست شمشیری از شمشیرهای خدا

در این هنگام مردی از بنی عجلان به نام ثابت ارقم، پرچم را برداشت و گفت: ای مسلمانان! امیری برای خودتان انتخاب کنید! گفتند: تو خودت امیر باش. گفت: این کار، در توان من نیست. بدین ترتیب مردم، خالد بن ولیدس را برگزیدند. خالدس پرچم را بدست گرفت و شدیدا جنگید. امام بخاری از خالد بن ولید روایت می‌کند که گفت: در جنگ مؤته ٩ شمشیر بدستم شکست و تنها یک شمشیر یمانی را که داشتم، سالم ماند. [۵٧۲]

و در لفظ دیگری آمده: در جنگ مؤته ٩ شمشیر بدستم شکست و فقط شمشیری یمانی در دستم باقی ماند. [۵٧۳]

در روز جنگ مؤته رسول خدا ج بوسیله وحی قبل از اینکه خبری از میدان جنگ بیاید، از وضعیت جنگ با خبر شد و فرمود: «زید پرچم را گرفت و شهید شد؛ بعد از او جعفر پرچم را گرفت و شهید شد و سپس ابن رواحه پرچم را گرفت و شهید شد». وقتی سخنان پیامبر ج به اینجا رسید، از دو چشمش اشک ریخت تا اینکه گفت: پرچم را شمشیری از شمشیرهای خدا برداشت و خداوند، فتح و پیروزی را نصیب آن‌ها کرد». [۵٧۴]

[۵٧۲] نگا: صحیح بخاری (۲/۶۱۱) [۵٧۳] بخاری (۲/۶۱۱) [۵٧۴] همان