سریه عبدالله بن انیس

در روز پنجم ماه محرم سال چهارم هجری اخباری به مدینه رسید دال بر اینکه خالد بن سفیان هذیلی خودش را برای جنگ با پیامبر ج آماده می‌کند؛ پیامبر ج نیز عبدالله بن انیسس را برای نابودی او فرستاد.

عبدالله رفت و تا هجده شب از او خبری نشد و سپس در حالی که هفت روز از ماه محرم باقیمانده بود، با سرخالد بازگشت و سر خالد را جلوی پیامبر ج گذاشت. پیامبرج عصایی به او داد و گفت: این نشانه‌ای باشد بین من و تو در روز قیامت.

عبداللهس هنگام وفاتش، وصیت کرد که آن را در کفنش بگذارند. [۴۳۳]

[۴۳۳] زادالمعاد (۲/۱۰٩)؛ سیره ابن هشام (۲/۶۱٩)