غزوه ذی امر

این، بزرگترین تهاجم نظامی، به رهبری پیامبر ج پیش از جنگ احد بود که در محرم سال سوم هجری روی داد. علتش، این بود که به پیامبر ج خبر رسید که بنی ثعلب و جمعی از جنگجویان آنان خودشان را برای حمله به مدینه‌آماده می‌کنند. پیامبر ج مسلمانان را جمع نمود و به اتفاق ۴۵۰ جنگجوی سواره و پیاده بیرون شد و عثمان بن عفانس را در مدینه به عنوان جانشین تعیین کرد. در بین راه پیامبر ج مردی از بنی ثعلب را دستگیر نمود و از او خواست که مسلمان شود؛ او نیز مسلمان شد. پیامبر ج او را به بلالس سپرد. وی راهنمای سپاه اسلام در سرزمین دشمن گردید.

نیروهای دشمن وقتی خبر فرارسیدن سپاه اسلام را شنیدند، در کوه‌ها پراکنده شدند. پیامبر ج تا محل تجمع دشمن پیش رفت که‌آبی به نام ذی امر بود. پیامبر ج تمام ماه صفر یا نزدیک به تمام آن را همانجا اقامت نمود تا قدرت اسلام را به رخ اعراب بکشد و بر ترس و وحشت آنان بیفزاید و آنگاه به مدینه بازگشت. [۳۶۶]

[۳۶۶] ابن هشام ۲/۴۶، زادالمعاد۲/٩۱؛ ابن هشام، دسیسه قتل پیامبر ج را از سوی دعثور یا غورث محاربی، ضمنحوادث این غزوه آورده است؛ اما صحیح، این است که این دسیسه در غزوه دیگری، طراحی شده است، نگا: صحیح بخاری ۲/۵٩۳