اعتکاف

اعتکاف در لغت به معنی ماندن ودرنگ کردن است، ودر اصطلاح شرع یعنی: ماندن و نشستن در مسجد همراه با قصد ونیت به خداوند.

اعتکاف بر دو گونه است:

۱- اعتکاف واجب، آنکه شخص با نظر کردن بر خودش واجب گرداند.

۲- اعتکاف سنت، یعنی شخص مسلمان بخاطر تقرب به خداوند وپیروی از رسول اکرم ج در مسجد اعتکاف می‌نشیند، بخصوص در ده روز آخررمضان که تاکید بیشتری شده است.

قرآن کریم وسنت پیامبر ج وهمچنین اجماع بر مشروعیت آن دلالت می‌کند.

قرآن کریم می‌فرماید: ﴿وَلَا تُبَٰشِرُوهُنَّ وَأَنتُمۡ عَٰكِفُونَ فِي ٱلۡمَسَٰجِدِۗ [البقره: ۱۸٧].

«هنگامی‌که در مساجدبه اعتکاف نشسته‌اید با همسرانتان آمیزش نکنید».

حضرت ام البنین عایشهل می‌فرماید: «حضرت رسول الله ج همیشه ده روز اخر ماه رمضان به اعتکاف می‌پرداخت تا اینکه خداوند او را وفات داد، پس همسرانش بعد از وی به اعتکاف نشستند» [۶۵].

اما نووی می‌فرماید: مسلمانان بر استحباب اعتکاف اجماع دارند، بخصوص در ده روز اخر ماه رمضان که تاکید بیشتر دارد [۶۶].

[۶۵] امام بخاری (۲۰۲۶) و امام مسلم (۱۱٧۲) روایت کرده‌اند [۶۶] شرح صحیح مسلم (۴/۳۲۴)