ارکان روزه

۱- نیت، روزه دار باید در شب وقبل از طلوع فجر نیت وقصد روزه فردا را داشته باشد، و با زبان نیت کردن لزومی ‌ندارد زیرا از رسول خداج ثابت نشده است و از آنجای که نیت جز اعمال قلب بشمار می‌آید، بلند شدن در شب برای سحری خوردن، جزء نیت محسوب می‌گردد.

پیامبر ج می‌فرماید: «إِنَّمَا الأَعْمَالُ بِالنِّيَّات» «همانا کردارها به قصد نیت بستگی دارد» [٩].

ام المؤمنین حفصهلروایت می‌کند که رسول الله ج فرمود: «کسی که (در شب) و قبل از طلوع فجر نیت و قصد روزه نکند. در حقیقت آن روز را روزه نگرفته است» [۱۰].

٭آنچه ذکر شد در ارتباط با روزه فرض ماه رمضان بود، اما برای روزه سنت نیت کردن در شب لازم نیست بلکه اگر از طلوع فجر چیزی نخورده باشد و با همسرش همبستری نکرده باشد، روزه‌اش درست است.

زیرا که: «پیامبر ج به منزلش وارد می‌شد، و از همسران می‌پرسید، آیا چیزی برای خوردن دارید ؟ اگر آن‌ها می‌گفتند خیر ایشان می‌فرمودند: پس من روزه هستم» [۱۱].

۲- خودداری از آنچه که روزه را باطل می‌کند، از خوردن، آشامیدن، و جماع، از طلوع فجر تا غروب آفتاب.

خداوند می‌فرماید: ﴿وَكُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكُمُ ٱلۡخَيۡطُ ٱلۡأَبۡيَضُ مِنَ ٱلۡخَيۡطِ ٱلۡأَسۡوَدِ مِنَ ٱلۡفَجۡرِۖ ثُمَّ أَتِمُّواْ ٱلصِّيَامَ إِلَى ٱلَّيۡلِۚ [البقره: ۱۸٧]. «بخورید و بیاشامید، تا زمانی که رشته سفید (فجر) از رشته سیاه (شب) برای شما معلوم و آشکار شود، سپس روزه را تا فرارسیدن شب کامل کنید».

٭٭٭٭٭٭٭٭

[٩] امام بخاری (۱) و مسلم (۱٩۰٧) [۱۰] حدیث صحیح است امام احمد (۶/۲۸٧) و ابو داود (۲۴۵۴) و ترمذی (٧۳۰) و نسائی (۲۳۳۱) روایت کرده‌اند. [۱۱] امام مسلم (۱۱۵۴) و احمد (۶/۲۰٧) و ابو داود (۲۴۵۵)