حکم روزه رمضان

روزه رمضان پایه و رکن چهارم اسلام است، و بر همه کسانی که شرایط لازم را داشته باشند فرض و واجب است. روزه در ماه شعبان سال دوم هجری واجب گردید.

ووجوب روزه با نص صریح قرآن وسنت رسول الله ج ثابت است.

قران کریم می‌فرماید: ﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ كتِبَ عَلَيۡكمُ ٱلصِّيَامُ كمَا كتِبَ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكمۡ لَعَلَّكمۡ تَتَّقُونَ ١٨٣ [البقره: ۱۸۳].

«ای کسانی که ایمان آورده‌اید، روزه بر شما فرض شده، همانگونه که بر کسانی که قبل از شما فرض شده بود، تا پرهیز گار شوید».

و می‌فرماید: ﴿شَهۡرُ رَمَضَانَ ٱلَّذِيٓ أُنزِلَ فِيهِ ٱلۡقُرۡءَانُ هُدٗى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَٰتٖ مِّنَ ٱلۡهُدَىٰ وَٱلۡفُرۡقَانِۚ فَمَن شَهِدَ مِنكمُ ٱلشَّهۡرَ فَلۡيَصُمۡهُۖ وَمَن كانَ مَرِيضًا أَوۡ عَلَىٰ سَفَرٖ فَعِدَّةٞ مِّنۡ أَيَّامٍ أُخَرَۗ يُرِيدُ ٱللَّهُ بِكمُ ٱلۡيُسۡرَ وَلَا يُرِيدُ بِكمُ ٱلۡعُسۡرَ وَلِتُكۡمِلُواْ ٱلۡعِدَّةَ وَلِتُكبِّرُواْ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَىٰكمۡ وَلَعَلَّكمۡ تَشۡكرُونَ ١٨٥ [البقره: ۱۸۵]. «ماه رمضان، ماهی که قران برای راهنمایی و هدایت مردم و نشانه‌های هدایت، و جدا کننده میان حق و باطل در آن نازل شده است. پس کسی که در ماه رمضان حاضر باشد، باید روزه بگیرد، و آن کسی که بیمار یا در سفر است، روزهای دیگری رابجای آن، «روزه بگیرد» خداوند برای شما آسانی می‌خواهد، سختی و زحمت شما را نمی‌خواهد، برای اینکه این روزها را کامل کنید، و خدا را به خاطر اینکه شما را هدایت کرده، بزرگ بشمرید، باشد که سپاس گذاری کنید».

و رسول الله ج می‌فرماید:

«بُنِيَ الإِسْلاَمُ عَلَى خَمْسٍ: شَهَادَةِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، وَإِقَامِ الصَّلاَةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكاةِ، وَالحَجِّ، وَصَوْمِ رَمَضَانَ» [۸].

اسلام بر پنج پایه و اساس بنا شده است:

۱- گواهی دادن به اینکه نیست معبودی به حق بجز خدای یکتا و اینکه محمد ج فرستاده خداست.

۲- برپا داشتن نماز.

۲- پرداخت زکات.

۳- حج خانه خدا.

۴- روزه رمضان.

و همچنین امت اسلامی‌بر واجب بودن روزه رمضان اجماع و اتفاق دارند، و یکی از ارکان و پایه‌های اساسی اسلام، و از مسلمات و ضروریات دین بشمار می‌آید.

وکسی که آن را انکار کند کافر واز دین اسلام مرتد می‌گردد.

٭٭٭٭٭٭٭٭

[۸] امام بخاری (۸) و مسلم (۱۶) روایت کرده اند.