صفحه نخست اخلاق اسلامی نامه ای برادرانه ۲۰- دوست و رفیق صالح و نیکوکار داشتن

۲۰- دوست و رفیق صالح و نیکوکار داشتن

عمر بن خطاب در مورد نعمت داشتن رفقا و دوستان صالح و خوب می‌فرماید: «بعد از إسلام بهترین چیزى که به بندۀ مسلمان داده می‌شود برادرى صالح و پاک دامن است»، پس اگر یکى از شما محبت و مهربانى از برادر خود دید به او بپیوندد و او را ترک نکند.‏

و همچنین مى‏فرماید: «اگر در راه خدا نمى‏رفتم و یا پیشانیم را براى خدا بر خاک نمى‏گذاشتم و یا با برادران و مردم صالح و خوب که گفتار و رفتار نیک دارند نمى‏نشستم دوست داشتم در این دنیا نبودم و به خداوند پیوسته بودم».‏

و شاعر مى‏گوید:

أنت في الناس تقاس
بالذي اخترت خليلا
فاصحب الأخيار تعلو
وتنل ذكراً جميلا

تو با مردمى‏ مقایسه می‌شوى که با آنها دوست و یاور شدى.‏

پس نیکوکاران و پاکدامنان را به رفقت و صحبت خود گیر تا سربلند شوى و اسم و رسم خوب در جامعه بدست آورى.‏

باریتعالى آنانیکه در راه خدا و براى خدا دوست دارند مدح و تمجید کرده، چنانکه می‌فرماید: ﴿ٱلۡأَخِلَّآءُ يَوۡمَئِذِۢ بَعۡضُهُمۡ لِبَعۡضٍ عَدُوٌّ إِلَّا ٱلۡمُتَّقِينَ٦٧ [الزخرف: ۶٧]. «در آن روز (یعنى: قیامت) دوستان همه با یکدیگر دشمن هستند بجز متقیان» [۶].‏

[۶] یعنى وقتى روز قیامت می‌آید أخلاء و أحباء و دوستان دنیا همه دشمن یکدیگر خواهند بود و آن دوستى و محبت و مودت تبدیل به دشمنى می‌شود، زیرا دوستى دنیا در معصیت خداوند بوده است، بجز مؤمنان و متقیان و نیکوکاران که أمر به معروف و نهى از منکر می‌کردند، مودت و محبت آنان باقى خواهد ماند. زیرا محبت آنها در راه خدا و براى خدا بوده، و کسى که چنین باشد محبت او باقى خواهد ماند و منفصل نخواهد شد بلکه محبت آنها بیشتر خواهد بود به خلاف کسانیکه محبت آنها براى شهوت و زشت‌کارى و معصیت خدا بوده است.