۳- فتح مکه:

بدان که حدیث سبره غیر از طریق پسرش ربیع روایت نشده و در کتب حدیثی که با شروح آن در دسترس ماست و بر آن اطلاع پیدا کرده‌ایم چنین است [۲۶۲]... مگر آنچه امام ابوحنیفه از زهری از محمد پسر عبدالله از سبره جهنی روایت کرده که رسول خداج در روز فتح مکه از متعه زنان نهی فرمود ... و تمام احادیثی که مسلم روایت می‌کند نهی از آن را در روز فتح مکه ذکر می‌کند ... مگر آن روایت که ابوداود از طریق اسماعیل‌ بن امیه از زهری از ربیع روایت می‌کند که در آن نهی را در حجة الوداع بیان می‌کند.

فقط اسماعیل آن را روایت کرده و آن شاذ است، و اما آنکه احمد و ابن ‌ماجه و غیر آنان از طریق عبدالعزیز‌ بن عمر از ربیع از پدرش روایت کرده ... و عبدالعزیز به تنهایی گفته: که در حجة ‌الوداع بوده موهوم است، وهمی قرار دادن منفرد مخالف اگرچه موثوق باشد چگونه صورت می‌گیرد در حالی که ثابت شده او صادق بوده و خطا کرده است [۲۶۳]. خصوصاً اینکه راویان آن از ربیع گروهی هستند که در آن طبقه به درجه مشهور رسیده‌اند [۲۶۴] ... در حالی که تمام راویاتی که داستان را از ربیع روایت کرده‌اند نزد مسلم عمارة ‌بن غزیه و عبدالملک و عبدالعزیز هردو پسران ربیع و زهری همه وقوع داستان را در فتح مکه روایت ذکر می‌کنند ... و حُفاظ روایت عبدالعزیز را نقد کرده‌اند و در آن توهم ایجاد کرده‌اند، زیرا دیگر راویان که از ربیع و سبره روایت کرده‌اند معتقدند که رویداد در فتح مکه بوده است ... .

و به همین دلیل مسلم روایت او را در صحیح خود روایت نکرده است [۲۶۵].

[۲۶۲] الأهدل: ص ۱٧۵. [۲۶۳] التقريب ابن ‌حجر: ص ۲۱۵. [۲۶۴] الأهدل: ص ۱٧۵. [۲۶۵] الأهدل: ص ۱۵۵.