پنجم: سنن ابن ‌ماجه:

۱- ابن‌ ماجه در سنن خود در کتاب حج باب «تمتع با عمره و حج» با سند خود از مطرف روایت کرده که گفت: عمران‌ بن حصین به‌من گفت: با تو سخنی می‌گویم و امیدوارم بعد از این به ‌تو سود رساند بدان که رسول خدا ج با مجموعه‌ای از اهلش در ده روز ذی‌ الحجة احرام را بستند و رسول خدا ج از آن نهی ننمود و آیه‌ای در نسخ آن نازل نشد سپس هر کسی به‌ نظر خود چیزی می‌گفت [۲۰۴].

اما باطل بودن این استدلال از طریق فهم از چند رو تحقق می‌یابد:

اولاً: آن لفظی که به‌آن استدلال می‌کنند که در ‌‌آن اشاره می‌کند به اینکه متعه نهی شد. «متعه حج است» و آن قول عمران است همراه رسول خدا ج و این در حجة ‌الوداع روی داد وقتی که به‌آن اصحاب دستور فرمود که هدیه مسجد الحرام را نیاورده بودند با انجام عمره احرام شان را لغو کنند.

دوم: گفته عمران «و از آن نهی ننمود تا وفات کرد» فقط در مورد متعه حج است زیرا رسول خدا ج وقتی که از او پرسیدند «آیا این ویژه ماست؟» فرمود: خیر. حدیث.

و قبل از آن از متعه زنان نهی فرموده است ... .

[۲۰۴] به صحیح سنن ابن ‌ماجه آلبانی: ۲/۱۶۶ بنگر.