صفحه نخست حدیث و سنت ترجمه فارسی ریاض الصالحین ۳۰۹- باب منع از انداختن آب دهان در مسجد و امر به د...

۳۰۹- باب منع از انداختن آب دهان در مسجد و امر به دور کردن آن، از مسجد، هرگاه در آن دیده شد و امر به پاک نگهداشتن مسجد از پلیدی‌ها

۱۶۹۳- «عَنْ أنسٍ س أنَّ رَسُولَ اللَّه ج قَال: «البُصَاقُ في الـمسْجِدِ خَطِيئَةٌ، وَكَفَّارَتُهَا دَفْنُهَا»» متفق علیه.

۱۶۹۳- «از انس س روایت است که:

رسول الله ج فرمود: آب دهان انداختن در مسجد گناه است و کفارهء آن دفن کردن است».

ش: هدف از بین بردن آنست به هر نحوی که شود.

۱۶۹۴- «وعَنْ عائِشَةَ ل أنَّ رسُولَ اللَّه ج رَأى في جِدَارِ الْقِبْلَةِ مُخَاطا، أوْ بُزَاقا، أوْ نُخَامة، فَحكَّه».متفقٌ علیه.

۱۶۹۴- «از عائشه ل روایت است که:

رسول الله ج آب دهن یا آب بینی‌ای را در دیوار قبلهء مسجد دیده و آن را پاک نمود».

۱۶۹۵- «وعَنْ أنَسٍ س أنَّ رَسُولَ اللَّه ج قَال: «إنَّ هذِهِ الـمسَاجِدَ لا تَصْلُحُ لِشْىءٍ مِنْ هذا الْبوْلِ ولا القَذَر، إنَّمَا هِيَ لِذِكْرِ اللَّه تَعَالى، وقَراءَةِ الْقُرْآنِ» أوْ كَمَا قالَ رسُولُ اللَّه ج». رواه مسلم.

۱۶۹۵- «از انس س روایت است که:

رسول الله ج فرمود: همانا این مساجد برای چیزی از این بول و پلیدی مناسب نیست، بلکه برای ذکر خدا و خواندن قرآن است، یا چنانچه رسول الله ج فرمود».