صفحه نخست حدیث و سنت ترجمه فارسی ریاض الصالحین ۲۷۴- باب النهی عن إظهار الشماتة بالمسلم

۲۷۴- باب النهی عن إظهار الشماتة بالمسلم

قال الله تعالی: ﴿إِنَّمَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ إِخۡوَةٞ [الحجرات: ۱۰] .

خداوند می‌فرماید: «همانا مسلمانان برادرند».

وقال تعالی: ﴿إِنَّ ٱلَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ ٱلۡفَٰحِشَةُ فِي ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِ [النور: ۱۹] .

و می‌فرماید: «هر آئینه آنانکه دوست دارند تا که شایع شود تهمت بدکاری در میان مسلمانان ایشانرا است عذاب دردناک در دنیا و آخرت».

۱۵۷۷- «وعنْ وَاثِلةَ بنِ الأسْقَعِ س قال: قال رسُولُ اللَّهِ ج: «لا تُظْهِرِ الشَّمَاتَة لأخيك فَيرْحمْهُ اللَّهُ وَيبتَلِيكَ»»رواه الترمذي وقال: حديث حسنٌ .

وفي الباب حديثُ أبي هريرةَ السابقُ في باب التَّجَسُّس: «كُلُّ المُسْلِمِ على المُسْلِمِ حرَامٌ» الحدیث.

۱۵۷۷- «از واثله بن اسقع س روایت است که:

رسول الله ج فرمود: در برابر غم برادرت اظهار شادی مکن، تا خداوند او را مورد رحمت قرار داده و ترا به آن مبتلا نسازد».

و در این باب حدیث ابوهریره است که در باب تجسس گذشت که «كُلُّ المُسْلِمِ على المُسْلِمِ حرَامٌ». الحدیث