صفحه نخست حدیث و سنت ترجمه فارسی ریاض الصالحین ۲۶۲- باب تشویق نمودن به دقت کردن در آنچه که می‌گوی...

۲۶۲- باب تشویق نمودن به دقت کردن در آنچه که می‌گوید و یا حکایت می‌کند

قال الله تعالی: ﴿وَلَا تَقۡفُ مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٌ [الإسراء: ۳۶] .

خداوند می‌فرماید: «دنبال آنچه علم نداری مرو!».

وقال تعالی: ﴿مَّا يَلۡفِظُ مِن قَوۡلٍ إِلَّا لَدَيۡهِ رَقِيبٌ عَتِيدٞ ١٨ [ق: ۱۸] .

و می‌فرماید: «بزبان نمی‌آرد آدمی سخنی را مگر اینکه نزد وی نگهبان نیست مهیا».

۱۵۴۷- «وعنْ أبي هُريْرة س أنَّ النبيَّ ج قال: «كفي بالمَرءِ كَذِباً أنْ يُحَدِّثَ بِكُلِّ ما سمعِ»» رواه مسلم.

۱۵۴۷- «از ابو هریره س روایت است که:

پیامبر ج فرمود: دروغگوئی مرد همین بس که همهء آنچه را می‌شنود، می‌گوید».

۱۵۴۸- «وعن سمُرة س قال: قال رسُولُ اللَّه ج: «منْ حدَّث عنِّي بِحَدِيثٍ يرَى أنَّهُ كذِب،فَهُو أحدُ الكَاذِبين»» رواه مسلم.

۱۵۴۸- «از سمره س روایت است که:

رسول الله ج فرمود: آنکه سخنی را از من نقل کند که می‌بیند آن دروغ است، پس یکی از دروغگویان بشمار می‌رود».

۱۵۴۹- «وعنْ أسماءَ ل أن امْرأة قالَت: يا رَسُول اللَّه إنَّ لي ضرَّةَ فهل علَيَّ جناحٌ إنْ تَشبعْتُ من زوجي غيْرَ الذي يُعطِيني ؟ فقال النبيُّ ج: «المُتشبِّعُ بِما لـم يُعْطَ كَلابِس ثَوْبَي زُورٍ»» متفقٌ علیه.

۱۵۴۹- «از اسماء ل روایت است که:

زنی گفت: یا رسول الله ج مرا زن شوهری است (همباغ= هوو) پس آیا بر من گناه است که خود را از شوهرم به غیر از آنچه که بمن می‌دهد، سیر بنمایانم؟

پیامبر ج فرمود: آنکه خود را به چیزی که داده نشده سیر بنمایاند مانند کسیست که دو لباس زور (ریا و دروغ) پوشیده است».