صفحه نخست حدیث و سنت ترجمه فارسی ریاض الصالحین ۲۲۹- باب در مستحب بودن روزهء دوشنبه و پنجشنبه

۲۲۹- باب در مستحب بودن روزهء دوشنبه و پنجشنبه

۱۲۵۵- «عن أَبي قَتَادَةَ س، أَنَّ رسولَ اللَّهِ ج سُئِلَ عَنْ صَوْمِ يَوْمِ الاثْنَيْنِ فقال: «ذلكَ يَوْمٌ وُلِدْتُ فِيه، وَيَوْمٌ بُعِثْت، أَوْ أُنزِلَ عليَّ فِيهِ»» رواه مسلم.

۱۲۵۵- «از ابو قتاده س روایت شده که:

از رسول الله ج در بارهء روزهء روز دوشنبه پرسیدند و فرمود: آن روزیست که در آن تولد شدم و روزیست که مبعوث شدم یا روزیست که در آن بر من قرآن نازل کرده شد».

۱۲۵۶- «وعَنْ أَبي هُريْرَةَ س، عَنْ رسولِ اللَّهِ ج قال: «تُعْرَضُ الأَعْمَالُ يوْمَ الاثَنيْن والخَميس، فَأُحِبُّ أَنْ يُعْرَضَ عَملي وَأَنَا صَائمٌ»» رَواهُ التِرْمِذِيُّ وقال: حديثٌ حَسَن، ورواهُ مُسلمٌ بغيرِ ذِكرِ الصَّوْم.

۱۲۵۶- «از ابو هریره س روایت است که:

رسول الله ج فرمود: اعمال به روز دوشنبه و پنجشنبه پیش کرده می‌شود و دوست می‌دارم که عملم پیش کرده شود، در حالیکه من روزه دارم».

۱۲۵۷- «وَعَنْ عائشةَ ل، قَالَت: كانَ رسولُ اللَّهِ ج يَتَحَرَّى صَوْمَ الاثْنَيْنِ وَالخَمِيس». رواه الترمذيُّ وقال: حديثٌ حسن.

۱۲۵۷- «از عائشه ل روایت شده که گفت:

رسول الله ج روزهء دوشنبه و پنجشنبه روا در می‌یافت».