صفحه نخست حدیث و سنت ترجمه فارسی ریاض الصالحین ۲۰۴- باب استحباب ادای نماز‌های نافلهء راتبه و غیر ...

۲۰۴- باب استحباب ادای نماز‌های نافلهء راتبه و غیر آن در خانه و امر به دور شدن از ادای فریضه برای ادای نافله یا فاصله در میان آن دو به سخن گفتن

۱۱۲۸- «عَنْ زيدِ بنِ ثابتِ س، أَنَّ النَّبيَّ ج قال: «صلُّوا أَيُّها النَّاسُ في بُيُوتِكُم، فَإنَّ أفضلَ الصَّلاةِ صلاةُ المَرْءِ في بَيْتِهِ إِلاَّ المكْتُوبَةَ»» متفقٌ علیه.

۱۱۲۸- «از زید بن ثابت س روایت است که:

رسول الله ج فرمود: ای مردم در خانه‌های‌تان نماز گزارید، زیرا برترین نماز شخص جز فریضه، نمازیست که در خانه‌اش می‌گزارد».

۱۱۲۹- «وعن ابنِ عُمَرَ ب عَنِ النَّبِيِّ ج قال: «اجْعَلُوا مِنْ صلاتِكُمْ في بُيُوتِكُم، ولا تَتَّخِذُوهِا قُبُوراً»» متفقٌ علیه.

۱۱۲۹- «از ابن عمر ب روایت شده که:

رسول الله ج فرمود: برخی از نمازهای‌تان را درخانه‌تان گزارده و خانهء خود را گورستان مسازید».

۱۱۳۰- «وعَنْ جابرٍ س قال: قَالَ رسولُ اللَّهِ ج: «إذا قَضَى أَحَدُكُمْ صلاتَهُ في مسْجِدِه، فَلَيجْعَلْ لِبَيْتهِ نَصِيباً مِنْ صَلاتِه، فَإنَّ اللَّه جَاعِلٌ في بيْتِهِ مِنْ صلاتِهِ خَيْراً»» رواه مسلم.

«از جابر س روایت شده که:

رسول الله ج فرمود: هرگاه یکی از شما نمازش را در مسجد اداء نمود، باید برای خانه‌اش از نمازش بهره‌ای بگرداند، زیرا خدای تعالی بواسطهء نمازش در خانه‌اش خیر و برکت می‌نهد».

۱۱۳۱- «وَعنْ عُمَر بْنِ عطاءٍ أَنَّ نَافِعَ بْنَ حُبَيْر أَرْسلَهُ إلى السَّائِب ابن أُخْتِ نَمِرٍ يَسْأَلُهُ عَنْ شَيْءٍ رَآهُ مِنْهُ مُعَاوِيةُ في الصَّلاةِ فَقَال: نَعمْ صَلَّيْتُ مَعَهُ الجُمُعَةَ في المقصُورَة، فَلَمَّا سَلَّمَ الإِمام، قُمتُ في مقَامِي، فَصلَّيْت، فَلَما دَخل أَرْسلَ إِليَّ فقال: لا تَعُدْ لما فعَلتَ: إذا صلَّيْتَ الجُمُعة، فَلا تَصِلْها حَتى تَتَكَلَّمَ أَوْ تخْرُج، فَإنَّ رسولَ اللَّهِ ج أَمرَنا بِذلك، أَنْ لا نُوصِلَ صلاةً بصلاةٍ حتَّى نَتَكَلَّمَ أَوْ نَخْرُج». رواه مسلم.

۱۱۳۱- «از عمر بن عطاء روایت شده که:

نافع بن جبیر او را نزد سائب بن یزید پسر خواهر نمر فرستاد تا از وی در بارهء آنچه که معاویه س از او در نمازها دیده بود، پرسش نماید.

وی گفت: آری من جمعه را با او در حجرهء خانه خواندم و چون امام سلام داد، در جایم ایستاده نماز گزاردم.

چون وی به خانه‌اش وارد شد، کسی را نزدم فرستاده و گفت: دو باره این کار را مکن، چون جمعه را خواندی، آن را به نمازی پیوسته مساز تا سخن گویی و یا بیرون آیی، زیرا رسول الله ج ما را به این امر نمود که هیچ نمازی را به نمازی دیگر پیوسته نسازیم، مگر اینکه سخن گوئیم و یا بیرون آییم».