صفحه نخست حدیث و سنت ترجمه فارسی ریاض الصالحین ۱۸۱- باب امر به مواظبت و محافظت بر قرآن و بیم دادن...

۱۸۱- باب امر به مواظبت و محافظت بر قرآن و بیم دادن از عرضه نمودن آن به فراموشی

۱۰۰۲- «عَنْ أَبي مُوسَى س عن النَّبِيِّ ج قال: «تَعاهَدُوا هذا الْقُرآنَ فَوَالَّذي نَفْسُ مُحمَّدٍ بِيدِهِ لَهُو أَشَدُّ تَفَلُّتاً مِنَ الإِبِلِ في عُقُلِها»» متفق علیه.

۱۰۰۲- «از ابو موسی س روایت است که:

پیامبر ج فرمود: مواظبت کنید بر این قرآن، پس سوگند به ذاتی که جان محمد ج در دست اوست، که قرآن زودتر می‌گریزد (از اذهان) تا شتر در زانو بند آن. (که هرگاه زانو بندش باز شود، با سرعت می‌گریزد)».

۱۰۰۳- «وعنِ ابْنِ عُمَرَ ب أَنَّ رسولَ اللَّه ج قال: «إِنَّمَا مَثَلُ صاحِبِ الْقُرْآنِ كَمَثَلِ الإِبِلِ المُعقَّلَة، إِنْ عَاهَد عَليْها أَمْسَكَهَا، وإِنْ أَطْلَقَهَا، ذَهَبَتْ»» متفقٌ علیه.

۱۰۰۳- «از ابن عمر ب روایت است که:

رسول الله ج فرمود: هر آئینه مثل حافظ قرآن مانند شتر زانو بند زده ایست که اگر صاحبش بر او اهتمام کند او را نگه می‌دارد و اگر رهایش کند، می‌رود».