صفحه نخست حدیث و سنت ترجمه فارسی ریاض الصالحین ۱۴۹- باب روا بودن گفتهء مریض که (من مریضم، یا سخت ...

۱۴۹- باب روا بودن گفتهء مریض که (من مریضم، یا سخت مریضم یا وای سرم) و امثال آن و بیان اینکه در آن کراهیتی وجود ندارد، هرگاه بر سبیل خشم و بی‌طاقتی نباشد

۹۱۴- «عن ابنِ مسعودٍ س قال: دَخَلتُ عَلى النَّبِيِّ ج وهُو يُوعك، فَمسِسْتُه، فقلت:إِنَّكَ لَتُوعَكُ وعْكاً شَديدا، فقال: «أَجَلْ إِنِّي أُوَعَكُ كما يُوعكُ رَجُلانِ مِنْكُمْ»» متفق علیه.

۹۱۴- «از ابن مسعود س روایت شده که گفت:

بر پیامبر ج وارد شدم، در حالیکه ایشان تب داشتند، پس بر ایشان دست کشیده و گفتم: شما تب دارید!

فرمود: بلی، من به اندازهء دو نفر شما تب می‌کنم».

۹۱۵- «وعن سعدِ بن أَبي وَقَّاص س قال: جَاءَني رسولُ اللَّه ج يعودُني مِن وجعٍ اشَتدَّ بي، فَقُلت:بلَغَ بي ما ترى، وأَنَا ذو مَال، وَلا يرِثُني إِلاَّ ابنتي. وذكر الحديث»، متفقٌ علیه.

۹۱۵- «از سعد بن ابی وقاص س روایت شده که گفت:

رسول الله ج در بیماری سختی که بدان گرفتار شده بودم، به عیادتم آمدند و گفتم: می‌بینی آنچه را که به من رسیده در حالیکه من ثروتمندم و میراث بری جز دخترم ندارم و حدیث را ذکر نمود».

۹۱۶- «وعن القاسم بن محمدٍ قال: قالَتْ عائشَةُ ل: وارأْسَاه. فقال النَّبِيُّ ج:«بلْ أَنَا وارأْسَاهُ»». وذكر الحدیث. رواه البخاری.

۹۱۶- «از قاسم بن محمد ب روایت شده که:

عائشه ل گفت: وای سرم!

پیامبر ج فرمود: بلکه من وای سرم! و حدیث را ذکر نمود».