صفحه نخست حدیث و سنت ترجمه فارسی ریاض الصالحین ۱۱۲- باب کراهیت نوشیدن از دهان مشک و مانند آن و بی...

۱۱۲- باب کراهیت نوشیدن از دهان مشک و مانند آن و بیان آنکه این کراهیت تنزیهی است نه تحریمی

۷۶۲- «عن أبي سعيدٍ الخدْرِيِّ س قال نَهَى رسول اللَّه ج عنِ اخْتِنَاثِ الأَسْقِيَةِ . يعنى: أَنْ تُكسَرَ أَفْوَاهُها، وَيُشْرَب منها». متفقٌ علیه.

۷۶۲- «از ابو سعید خدری س روایت است که گفت:

رسول الله ج از اختناث مشک (یعنی آشامیدن از دهن آن) نهی فرمود».

۷۶۳- «وعن أبي هريرة س قال: نَهَى رسول اللَّه ج أَن يُشْرَبَ مِنْ في السِّقاءِ أَو القِرْبةِ . متفقٌ علیه.

۷۶۳- «از ابو هریره س روایت است که:

رسول الله ج منع کردند از اینکه از دهانهء مشک نوشیده شود».

۷۶۴- «وعن أُمِّ ثابِتٍ كَبْشَةَ بِنْتِ ثَابتٍ أُخْتِ حَسَّانِ بْنِ ثابت س وعنها قالت: دخَل علَيَّ رسولُ اللَّه ج، فَشَرِبَ مِن في قِرْبةٍ مُعَلَّقةٍ قَائماً. فَقُمْتُ إِلى فِيهَا فَقطَعْتُهُ»، رواه الترمذي. وقال: حديث حسن صحيح.

۷۶۴- «از ام ثابت کبشه بنت ثابت خواهر حسان بن ثابت ب روایت شده که گفت:

رسول الله ج بر من وارد شده و ایستاده از دهانهء مشکی که آویزان بود، نوشید من برخاسته دهن آن را بریدم (برای تبرک)».