صفحه نخست حدیث و سنت ترجمه فارسی ریاض الصالحین ۹۲- باب در فضیلت سنگینی و وقار

۹۲- باب در فضیلت سنگینی و وقار

قال الله تعالی: ﴿وَعِبَادُ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلَّذِينَ يَمۡشُونَ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ هَوۡنٗا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ ٱلۡجَٰهِلُونَ قَالُواْ سَلَٰمٗا ٦٣ [الفرقان: ۶۳] .

خداوند می‌فرماید: «و بندگان خدا آنانی اندکه بر زمین به آهستگی روند و چون سبکسران به ایشان سخن زنند، گویند، سلام بر شما ( باش شکیبائی پاسخ دهند)».

۷۰۳- « وعن عائشة ل قالت: مَا رَأَيْتُ رسول اللَّه ج مُسْتَجْمِعاً قَطُّ ضَاحِكاً حتَّى تُرى مِنه لَهَوَاتُه، إِنَّما كانَ يَتَبَسَّم». متفقٌ علیه.

۷۰۳- «از عائشه ل روایت شده که گفت:

هیچوقت ندیدم که رسول الله ج در خندیدن مبالغه کرده باشند، طوری که گوشت آخر دهان‌شان دیده شده باشد. همانا آنحضرت ج تبسم می‌نمود».