صفحه نخست حدیث و سنت ترجمه فارسی ریاض الصالحین ۸۶- باب وفا به عهد و پیمان و بجای آوردن وعده

۸۶- باب وفا به عهد و پیمان و بجای آوردن وعده

قال الله تعالی: ﴿وَأَوۡفُواْ بِٱلۡعَهۡدِۖ إِنَّ ٱلۡعَهۡدَ كَانَ مَسۡ‍ُٔولٗا [الإسراء: ۳۴] .

خداوند می‌فرماید: «و به عهد وفا کنید که از عهد پرسیده خواهد شد».

وقال تعالی: ﴿وَأَوۡفُواْ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ إِذَا عَٰهَدتُّمۡ [النحل: ۹۱] .

و هم می‌فرماید: «و به عهد خدا وفا کنید، چون عهد و پیمان نمودید».

وقال تعالی: ﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَوۡفُواْ بِٱلۡعُقُودِ [المائدة: ۱] .

و می‌فرماید: «ای مؤمنان به عهدها وفا نمائید».

وقال تعالی: ﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفۡعَلُونَ ٢ كَبُرَ مَقۡتًا عِندَ ٱللَّهِ أَن تَقُولُواْ مَا لَا تَفۡعَلُونَ ٣ [الصف: ۲-۳] .

و می‌فرماید: «ای مسلمانان چرا آنچه را که نمی‌کنید می‌گویید. بسیار ناپسندیده شد نزد خدا که چیزی را انجام نمی‌دهید، بگویید».

۶۸۹- «عن أبي هريرة س أن رسول اللَّه ج قال: «آيَةُ المُنَافِقِ ثَلاثٌ: إذا حَدَّث كَذب، وإذا وَعدَ أخلَف، وإذا اؤْتُمِنِ خَانَ»» متفقٌ علیه.

زاد في روايةٍ لـمسلم:«وإنْ صَامَ وصَلَّى وَزَعَمَ أَنَّهُ مسلِمٌ».

۶۸۹- «از ابو هریره س روایت است که:

رسول الله ج فرمود: نشانهء منافق سه چیز است:

چون سخن راند، دروغ گوید.

و چون وعده کند، مخالفت نماید.

و چون امین شمرده شود، خیانت کند.

و در روایتی مسلم افزوده شده که: هر چند نماز گزارده و روزه گیرد و گمان کند که او مسلمان است».

۶۹۰- «وعن عبدِ اللَّهِ بن عمرو بن العاص ب، أنَّ رسول اللَّه ج قال: «أرْبع مِنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقاً خَالِصا. ومنْ كَانَتْ فِيه خَصلَةٌ مِنْهُنَّ كانَتْ فِيهِ خَصْلَة مِن النِّفاقِ حَتَّى يَدَعَهَا: إذا اؤُتُمِنَ خَان، وإذَا حدَّثَ كذَب، وَإذا عَاهَدَ غَدَر، وَإذا خَاصَم فَجَرَ»» متفقُ علیه.

۶۹۰- «از عبد الله بن عمرو بن العاص ب روایت شده که:

رسول الله ج فرمود: چهار خصلت است که هرگاه در یک فرد جمع شود، او منافق خالص است و آنکه در او صفتی از این اوصاف باشد، در او صفتی از نفاق موجود است؛ تا آن را ترک کند:

چون امین شمرده شود، خیانت کند.

و چون سخن راند، دروغ گوید.

و چون عهد و پیمان کند، فریب بازی نماید.

و چون دعوا کند دشنام دهد».

۶۹۱- «وعن جابرٍ س قال: قال لي النبي ج: «لو قدْ جاءَ مالُ الْبَحْرَيْن أعْطَيْتُكَ هكَذا وهكذا وَهَكَذا» فَلَمْ يَجيءْ مالُ الْبحْرَيْنِ حَتَّى قُبِضَ النبيُّ ج، فَلَمَّا جَاءَ مَالُ الْبَحْرَيْن أَمَرَ أبُو بَكْرٍ س فَنَادى: مَنْ كَانَ لَهُ عنْدَ رسول اللَّه ج عِدَةٌ أوْ دَيْنٌ فَلْيَأْتِنَا. فَأتَيتُهُ وقُلْتُ لَهُ: إنَّ النبي ج قال لي كَذَا، فَحثَى لي حَثْيَةً، فَعدَدْتُها، فَإذا هِي خَمْسُمِائَةٍ، فقال لي: خُذْ مثْلَيْهَا». متفقٌ علیه.

۶۹۱- «از جابر س روایت است که:

پیامبر ج برایم فرمود: اگر حتماً مال بحرین آمد، برایت اینقدر و اینقدر و اینقدر می‌دهم، مال بحرین نیامد تا اینکه رسول الله ج وفات یافت. چون مال بحرین آمد، ابوبکر س امر نمود و اعلان کرد، هر کسی که وام یا پیمانی از پیامبر ج طلبگار است، نزد ما بیاید، و من نزد او آمده و گفتم: که پیامبر ج برایم چنین و چنان گفت.

او برایم دو کف داد، و من آن را شمرده دیدم که پانصد است، و به من گفت که دو برابر آن را بردار».