صفحه نخست عقاید (کلام) توحید -یکتا پرستی ۱- جشن گرفتن به مناسبت تولد پیامبر در ماه ربیع الأ...

۱- جشن گرفتن به مناسبت تولد پیامبر در ماه ربیع الأول

این عمل مشابهت به نصاری است که به مناسبت میلاد مسیح جشن می‌گیرند، مسلمانان جاهل و یا علمای گمراه هم در ربیع‌ الأول هر سال به مناسبت تولد پیامبر ج جشن برپا می‌‌کنند. برخی این جشن‌‌ها در مساجد و بعضی در خانه‌ها یا اماکن مخصوص برگزار می‌کنند. در این مجالس بسیاری از مردم شرکت می‌کنند. اکثر این جشنها علاوه بر این که بدعت و مشابهت به نصاری هستند، از شرکیات، کارهای منکر و زشت نیز خالی نمی‌‌باشند، مانند: خواندن اشعار و سرودهایی که در آنها زیاده‌ روی و غلو در حق پیامبر ج است. تا جایی که نیازهای خودشان را به جای الله از پیامبر می‌خواهند و از ایشان طلب فریادرسی می‌‌کنند. این در حالی است که پیامبر ج از غلو و زیاده‌روی در مدحش، نهی کرده و می‌‌فرماید: «لا تُطْرُونِي كَمَا أَطْرَتِ النَّصَارَى ابْنَ مَرْيَمَ، إِنَّمَا أَنَا عَبْدٌ، فَقُولُوا: عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ» [۱۲۷]. «در مدح من غلو و زیاده‌روی نکنید، همانطور که نصاری در مدح ابن مریم غلو کردند، من بنده‌‌ای بیش نیستم، پس بگویید: عبدالله و رسول او».

گروهی معتقدند پیامبر ج در جلسات مولود خوانی حاضر می‌‌شود.

و از منکرات دیگر که در این جشن‌ها وجود دارد سرودهای دسته‌ جمعی است که همراه با موسیقی و طبل خوانده می‌شود، یکی دیگر از بدعت‌‌های این جلسات رقص و پایکوبی همراه با اذکار صوفیان مبتدع است.

در برخی مناطق این مجالس به شکل اختلاط بین زنان و مردان برگزار می‌‌شود، که سبب فتنه می‌‌گردد تا جایی که کارهای ناپسند نیز انجام می‌شود. حتی اگر این مجالس خالی از کارهای نامشروع باشد و فقط به جمع شدن مردم و خوردن غذا و اظهار شادی اکتفا شود -آن طور که ادعا می‌‌کنند- بازهم بدعت و نوآوری در دین است [و هر نوپیدایی در دین بدعت است و هر بدعتی گمراهی است].

خلاصه این که برگزاری اینگونه مجالس می‌تواند زمینه‌ای برای بوجود آمدن و ازدیاد منکرات باشد، و حتی منکراتی که در جشن‌‌های غیرمذهبی صورت می‌گیرد در این جشن‌ها نیز انجام می‌‌گیرد.

گفتیم: جشن به مناسبت مولود نبوی بدعت است چون هیچ اصل و اساسی در کتاب و سنت و عمل سلف صالح و قرون مفضله ندارد، و ریشه آن به بعد از قرن چهارم هجری بر می‌‌گردد که گروهی به نام «فاطمیون» آن را به وجود آوردند.

امام ابو حفص تاج الدین فاکهانی / می‌‌گوید: «اما بعد: گروهی از مبارکین چندین مرتبه درباره اجتماع ربیع الأول مردم که آن را مولود می‌‌نامند، پرسیده‌اند آیا این اجتماع اصلی در دین دارد؟ و می‌‌خواستند پاسخ واضح و روشنگر حق باشد. گفتم و بالله التوفیق: هیچ اصلی درباره مولود، در کتاب و سنت وجود ندارد و از هیچکدام از علمای امت، کسانی که پیشوایان دین و متمسک به آثار سلف صالح هستند انجام آن نقل نشده است، بلکه بدعتی است که اهل باطل آن را به وجود آورده‌اند و هواپرستی‌ای است که حرام‌ خواران از مال مردم می‌‌خواهند با آن شکم خود را پر کنند» [۱۲۸].

شیخ الإسلام می‌‌گوید: «آنچه بعضی از مردم بوجود آورده‌اند، یا مشابهت به نصاری است که میلاد عیسی÷ را جشن می‌‌گیرند! یا بخاطر محبت و احترام پیامبر ج است که -با وجود اختلاف در روز تولدش- این روز را جشن می‌گیرند.

سلف صالح این کار را انجام نداده‌‌اند، اگر در این عمل خیری می‌‌بود سلف ش مستحق‌تر از ما بودند که این خیر نصیب آنان شود، چون آنان بیشتر از ما محبت پیامبر ج را در دل داشتند و به او احترام می‌گذاشتند و برای کسب خیر، از ما حریص‌تر بودند، بنابراین محبت و تعظیم پیامبر در این است که از دستوراتش پیروی کنیم و سنتهایشان را در نهان و آشکار زنده نماییم، و آنچه آورده به دیگران برسانیم و در راه اسلام با قلب، دست و زبان جهاد کنیم. و راه سابقین اولین از مهاجرین و انصار و کسانی که به خوبی از آنان پیروی کرده‌اند همین است و بس» [۱۲۹]. با اختصار از کلام شیخ الإسلام.

درباره رد این بدعت‌ها کتاب‌ها و رساله‌های زیادی در گذشته و حال تالیف شده است:

جشن مولود علاوه بر اینکه بدعت و مشابهت به نصاری است، عواقب دیگری مانند برپا کردن سایر جشنهای تولد برای اولیاء، مشایخ و بزرگان دارد، و زمینه را برای انحرافهای زیادی فراهم می‌کند.

[۱۲۷] مسلم و بخاری. [۱۲۸] رساله المورد في علم المولد. [۱۲۹] إقتضاء الصراط المستقیم (۲/۶۱۵) تحقیق د. ناصر العقل.