الف- شرح‌های کتب موطا

۱- شرح عبدالملک بن خبیب مالکی (م ـ ۲۳۰).

۲ و ۳- دو شرح به وسیلۀ ابن عبدالبر (م ـ ۴۶۳) اول بنام (التقصی به حدیث [۴۵۶] الموطا) و دوم بنام (التمهید [۴۵٧] لما فی الموطا من المعانی و الاسانید).

۴ و ۵- دو شرح به وسیلۀ ابوالولید باجی (م ـ ۴٧۴) اول بنام (المنتقی) و دوم بنام (الاستیفاء) [۴۵۸].

۶- شرح عبدالله بن محمد بطلمیوسی (م ـ ۵۲۱) به نام المقتبس [۴۵٩].

٧- شرح قاضی ابوبکر ابن العربی مغربی یا المعافری (م ـ ٩۴٩) به نام القبس [۴۶۰].

۸- و ٩ و ۱۰- سه شرح شیخ سیوطی (م ـ ٩۱۱) به نام‌های اول کشف الغطا فی شرح [۴۶۱] الموطا، دوم تنویر الحوالک [۴۶۲] فی شرح موطا مالک سوم اسعاف المبطا فی رجال الموطا.

۱۱- شرح زرقانی مصری (م ـ ۱۱۲۲) که از شرح‌های [۴۶۳] دیگر مشهورتر است.

[۴۵۶] همان. [۴۵٧] همان. [۴۵۸] همان. [۴۵٩] همان. [۴۶۰] همان. [۴۶۱] همان. [۴۶۲] همان. [۴۶۳] همان.