سُنن دارقطنی

علی‌ بن عمربن احمد دارقطنی [۴۰٧] در سال (۳۰۶) در بغداد و در محلۀ دارقطن متولد گشته، و بعد از کسب معلومات در بغداد، برای تکمیل آن به بصره و کوفه و واسط سفر نموده و در دوران کهولت به مصر و شام سفر کرده است، و در محضر اساتید بزرگواری همچون بغوی و ابن داود، و ابن صاعد و حضرمی و ابن درید و ابن نیروز و جمع دیگر مستفیض گردیده [۴۰۸]، و از محضر او نیز شخصیت‌های نام‌آوری امثال حاکم نیشابوری و ابوحامد اسفرائینی و تمام رازی و عبدالغنی ازدی و ابوبکر برقانی و ابونعیم اصفهانی و جمع دیگر مستفیض شده‌اند [۴۰٩]. و حاکم نیشابوری از حیث حافظه و فهم و ورع او را یگانۀ روزگار شمرده [۴۱۰] و گفته است دارقطنی در عصر خود بی‌نظیر بوده و همتای او بر روی زمین وجود نداشته است، دارقطنی کتاب‌های بسیار مفید و مهمی را تألیف نموده و مهم‌ترین آن‌ها «السنن» دارقطنی در احادیث است، دارقطنی در هفتم ذیقعده سال ۳۸۵ [۴۱۱] متوفی گردیده است.

[۴۰٧] تذکرة الحفاظ، ذهبی، ج ۳، ص ٩٩۱ و البدایة والنهایة، ابن کثیر، ج ۱۱، ص ۳۳۸. [۴۰۸] همان. [۴۰٩] همان. [۴۱۰] تذکرة الحفاظ، ذهبی، ج ۳، ص ٩٩۱ و ٩٩۲ و البدایة والنهایة، ج ۱۱، ص ۳۳۸. توجه: ذهبی تولدش را (۳۰۶) نوشته: و ابن کثیر در البدایة والنهایة عمرش را (٧٧) نوشته. [۴۱۱] همان.