صفحه نخست آداب و رسوم اسلامی احکام سوگند و نذر دوّم: شروطی که مربوط به نذرکننده است

دوّم: شروطی که مربوط به نذرکننده است

شرط فردِ نذرکننده ، چه زن باشد و چه مرد، این است که عاقل و بالغ باشد و قدرتِ تصرّف در آنچه که نذر کرده، داشته و نهایتاً باید مسلمان باشد. پس نذرِ بچّه و دیوانه به دلیل نداشتنِ شایستگیِ لازم برای هرگونه عهد و پیمان بستن و نیز نذرِ غیرِ مسلمان، به دلیلِ عدمِ شایستگیِ او برای نیّتِ نزدیکی به خدا و یا عدمِ تعهّد او نسبت به این عمل [یعنی نزدیکی به خداوند]، درست نمی‌باشد. و امّا نزدِ حنفیان نذر کردن از روی میل و اختیار، شرط نیست در نتیجه به نظرِ آنان نذرِ کسی که بر این عمل، مجبورش کرده باشند درست است برخلافِ نظرِ شافعیان و موافقانشان زیرا به نظرِ آنان اختیار و میلِ شخصی، شرطِ درستیِ نذرِ نذرکننده است پس نذرِ کسی که به زور، او را مجبور به این کار کرده باشند درست نیست بلکه حتّی منعقد هم نمی‌گردد زیرا پیامبر ج فرموده است:

«رُفِعَ عَنْ أمَّتِی الْخطأَ وَ النَّسیانُ وَ مَا اسْتکرهُوا عَلیهِ».

«مسئولیّت از امّتم در آنچه که به موجبِ اشتباه یا فراموشی، مرتکبِ آن می‌شوند و یا بر آن مجبور می‌گردند برداشته شده است».

ولی آزاده بودنِ [۸۱] نذرکننده از شرایطِ درستیِ نذرکننده نیست پس نذرِ کسی که مملوک و برده‌ی دیگری است صحیح می‌باشد و هر گاه چیزی که نذر شده است جزوِ عبادات مانندِ روزه و نماز باشد بلافاصله وفای به آن، بر او واجب می‌گردد امّا اگر جزو مسائل مالی مانندِ آزادکردنِ برده، غذا دادن و غیره باشد وفای به آن، بعد از رهایی از بردگی و آزادشدنش بر او واجب می‌گردد.

[۸۱] معنای آزاده بودن در این جا، برده نبودن می‌باشد. (مترجم)