صفحه نخست آداب و رسوم اسلامی احکام سوگند و نذر سوگندِ دروغ از گناهان کبیره است

سوگندِ دروغ از گناهان کبیره است

کسی که بر چیزی سوگند می‌خورد و می‌داند که دارد دروغ می‌گوید، مرتکبِ گناهی عظیم و نافرمانیِ بزرگی شده است و سوگندش همان یمینِ غموس به حساب می‌آید. عبدالله بن عمرب از پیامبر ج روایت کرده است که ایشان فرمودند:

«الْكَبَائِرِ: الإِشْرَاكُ بِاللَّهِ، وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ، وَيَمِينُ الْغَمُوسِ».

«گناهانِ کبیره عبارتند از: شرک به خدا، آزاردادنِ پدر و مادر، قتلِ نفس و سوگندِ دروغ».

امام بخاری آن را در صحیحش روایت کرده است.

و باز از پیامبر روایت شده است که فرمود:

«مَنْ حلف علَی یمینٍ کاذبةٍ لیَقطعَ بِهَا مالَ رَجلٍ مُسلمٍ أوْ قالَ أخیهِ لقی الله وَهوَ علیهِ غَضبانٌ».

«کسی که سوگندِ دروغ بخورد تا به وسیله‌ی آن، مالِ مسلمانی -و یا فرمود که مالِ برادرش- را به ناحق بگیرد خدا را [در روزِ قیامت] در حالی ملاقات می‌کند که از دست او عصبانی است».

سپس خداوند در تصدیقِ فرموده‌ی پیامبر ج این آیه را نازل فرمود: ﴿إِنَّ ٱلَّذِينَ يَشۡتَرُونَ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ وَأَيۡمَٰنِهِمۡ ثَمَنٗا قَلِيلًا أُوْلَٰٓئِكَ لَا خَلَٰقَ لَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ [آل عمران: ٧٧].

«کسانی که پیمانِ خدا و سوگندهای خود را به بهای کمی (از مادیّات و مقامات دنیوی هر اندازه هم در نظرشان بزرگ و سترگ جلوه‌گر باشد) بفروشند، بهره‌ای در آخرت نخواهند داشت».

امام بخاری و غیر او حدیث فوق را روایت کرده‌اند [٧۰].

[٧۰] التّاج الجامع للأصول من أحادیث رسول الله ج : ج ۳، ص ٧۶-٧٧.