حکمِ سوگند منعقد نشده [۶۳]

شکستنِ هیچ یک از دو نوع سوگندِ فوق الذکر، به اتّفاقِ علماء، کفّاره ندارد با اینکه نَفْسِ این نوع سوگند از آن نهی شده است و بر سوگند خورنده واجب است که از این نوع سوگند، توبه نماید. در حدیثِ صحیحی از پیامبرج آمده است که فرمود:

«مَنْ حَلَفَ وَقَالَ فِى حَلِفِهِ: وَاللاَّتِ وَالْعُزَّى. فَلْيَقُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ».

«کسی که سوگند خورد و در سوگندش گفت: سوگند به لات و عزّی، [کار او گناه است و باید توبه کند و] بگوید: لَا ألَهَ أِلَّا اللهَ».

[۶۳] مجموع فتاوای شیخ الإسلام ابن تیمیّه: ج ۳۳، ص ۴٧-۴۸.