اِبرارِ قسم و شکستنِ آن:

اِبرارِ قسم، انجامِ عملی است که شخصِ سوگند خورنده نیّتِ انجامِ آن را کرده تا به وسیله‌ی انجامِ آن، در قسمش راست‌گو بوده باشد، یعنی عمل به مقتضای سوگند توسطِ سوگند خورنده.

شکستنِ قسم یا یمین، نقضِ آن و عمل نکردن به مفاد و مقتضای آن است. گفته می‌شود که سوگندش را شکست یعنی به مقتضای سوگندش یا آنچه که بر آن سوگند خورده بود، عمل نکرد [۳٧].

[۳٧] «النّهایه»ی ابن اثیر، ج ۱، ص ۴۴٩، نیل الأوطار: ج ۸، ص ۲۳۳.