صفحه نخست عقاید (کلام) سؤال و جوابهایی در مورد شیعیان اثنا عشری دیدگاه شیعه نسبت به نازل شدن وحی بر علی

دیدگاه شیعه نسبت به نازل شدن وحی بر علیس

س ۴ – آیا کسی از علمای شیعه گفته جبرئیل در نازل کردن وحی اشتباه کرده است؟

ج – بله، غرابیه که یکی از فرقه‌های مذهب شیعه است می گویند: محمّدص به علیس از یک کلاغ با کلاغ دیگر بیشتر شباهت داشت و خداوند جبرئیل را با وحی فرستاد تا بر علیس عنه نازل کند، اما جبرئیل اشتباه کرد و وحی را بر محمّدص نازل کرد [۲٧].

توضیح مهم:

آیا این مقوله ی غرابیه فرق دارد با مقوله ی بزرگان اثنی عشریه فرق دارد که کلینی روایت می کند: مردی از ابوجعفر سؤال کرد: «آیا قرآن برای آن‌ها کافی نیست؟ گفت: البته اگر مفسّری داشته باشد.گفت: منظورت تفسیری است که رسول خداص از قرآن کرده؟ گفت: بله، تفسیری که تنها برای یک مرد بیان کرده که شأن و جایگاه او همه امّت است و او کسی جز علی÷ نیست» [۲۸].

بنابراین علمای شیعه قرآن را قرآن ساکت، و امام را قرآن ناطق و گوینده نامیده اند. علمایشان روایت کرده‌اند که علیس (که از این تهمت‌ها مبراست)گفته است: «این کتاب ساکت خداوند است و من کتاب گویا وناطق خدا هستم» [۲٩].

و عالم بزرگ شیعه عیاشی(متوفای۳۲۰هـ) روایت کرده که در مورد این آیه آیه می‌فرماید:

﴿فَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِهِۦ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَٱتَّبَعُواْ ٱلنُّورَ ٱلَّذِيٓ أُنزِلَ مَعَهُۥٓ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ١٥٧[الأعراف: ۱۵٧].

(ادعا کرده که) ابو جعفر گفت: «منظور از نور در اینجا علی÷ است» [۳۰].

تعارض:

کلینی از ابی خالد کابلی روایت کرده که گفت: «از ابوجعفر در مورد این آیه سؤال کردم که می-فرماید:

﴿فَ‍َٔامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَٱلنُّورِ ٱلَّذِيٓ أَنزَلۡنَاۚ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٞ٨[التغابن: ۸].

در پاسخ گفت: «ای ابوخالد سوگند به خدا «نور» ائمه آل محمّدص هستند که تا قیامت یکی پس از دیگری می آیند، و به خدا آن‌ها آن نور هستند که خدا نازل فرمود...» [۳۱].

توضیح:

دوازده امامی‌ها بدون اینکه ادعا کنند که جبرئیل اشتباه کرده ادعا کرده‌اند که علیس دارای حق رسالت است و ادعا کرده‌اند که وظیفه ی پیامبرص فقط معرفی علی بوده است!. و می گویند وظیفه-ی پیامبرص این بوده که قرآن را فقط برای علی بیان کند،حال آنکه خداوند می‌فرماید:

﴿بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَٱلزُّبُرِۗ وَأَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلذِّكۡرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيۡهِمۡ وَلَعَلَّهُمۡ يَتَفَكَّرُونَ٤٤[النحل: ۴۴].

«(پیغمبران را) همراه با دلائل روشن و معجزات آشکار (دالّ بر پیغمبری ایشان)، و همراه با کتاب‌ها فرستاده‌ایم ، و قرآن را بر تو نازل کرده‌ایم تا این که چیزی را برای مردم روشن سازی که برای آنان فرستاده شده است (که احکام و تعلیمات اسلامی است) و تا این که آنان (قرآن را مطالعه کنند و درباره مطالب آن) بیندیشند».

بقیه را به خواننده واگذار می‌کنیم تا خود در آن تأمّل کند.

[۲٧] المنیه و الامل ابن مرتضی ص ۳۰ و ابو الحسین ملطی در التنبیه و الرد ص ۱۵۸ . [۲۸] أصول الکافی ج۱/۱٧٩ (کتاب الحجة حدیث شماره ۶ باب شأن : إنا أنزلناه في ليلة القدر وتفسيرها). [۲٩] الفصول المهمه حر عاملی ص ۲۳۵ و وسائل الشیعه حر عاملی ج ۲٧ / ۳۴ . [۳۰] تفسیر العیاشی أبی النصر محمد بن مسعود بن عیاش سلمی سمرقندی معروف به لعیاشی ج۲/۳۵. [۳۱] أصول الکافی ج۱/۱۳٩ (کتاب الحجة ح۱ باب أن الأئمة÷ نور الله عز وجل) .