ملقب بودن عمرس به «فاروق»

گوید: «عمرس را فاروق گفتند و علیس را به این لقب ننامیدند با اینکه رسول خدا ج درباره‌ی علی گفت که او فاروق امت من است».

گوییم: این اولین حدیثی نیست که به دروغ ساخته باشید، ما برای آن سندی بدون شک نیافتیم، پس محبت شما به علیس بمانند محبت نصاری به عیسی بن مریم است که او را از نبوت بالاتر بردند و هرچه خواستند درباره‌ی او جعل کردند و به مرتبه‌ای که خدا برای او معین کرده راضی نشدند، و به همین جهت روشن می‌شود حدیث مسلم که از علیس روایت کرده که او گفت: «عهد پیغمبر است که مرا دوست نمی‌دارد مگر مؤمن و مرا دشمن نمی‌دارد مگر منافق» زیرا شیعیان علی واقعی را چنان‌که بوده نمی‌دارند و با علی با صفات واقعی که در او بوده دشمن هستند، بلکه یک علی خیالی که- به نظر آنان- مرتبه خدایی دارد و برای او هزاران دروغ جعل کرده‌اند دوست دارند و علی واقعی را دشمن می‌دارند، و آن علی که ابوبکر و عمرب را دوست داشته دشمن دارند پس ایشان در جمله ی: «لا يبغضك إِلا منافق» داخل می‌شوند، و چنین است هرکس مرید شیخ خیالی خود که برخلاف واقع متصف شود دوست دارد، مثلا او را شفیع درباره‌ی مریدانش بداند، و او را واسطه‌ی رزق و نصرت خود بداند، و گرفتاری او را برطرف کند و غیب‌ها بداند.

این چنین شیعیان علی خیالی خود را دوست دارند و با علی واقعس دشمن هستند.

و به تحقیق رسول خدا ج فرموده: «دشمن نمی‌دارد انصار را مردی که مؤمن به خدا و قیامت باشد» و برای ابو هریره و مادرش دعا کرد که خدا آنان را محبوب بندگان مؤمن قرار دهد [۱٧٩].

گوید: «ابن عمر روایت کرده که گفت ما منافقین را فقط به واسطه بغضشان به علی می‌‌شناختیم».

[۱٧٩] اما این رافضیان هم انصار را بدگویی می‌کنند و می‌گویند و هم ابو هریره را.