۲۸- در صفحه ۱۲۸-۱۲٩ می‌گوید:

«اصحاب در صلح حدیبیه، ولی بعضی از اصحاب، این رفتار پیامبر را نپسندیدند و به شدت با پیامبر مخالفت کردند».

و بعد از آن سخن عمرس را یاد‌آوری می‌کند.

«عمر گفت: آیا ما بر حق و دشمنمان بر باطل نیست؟ . . . . . . تا آخر داستان [٧۱]».

این سخن تیجانی سه پاسخ دارد.

۱- تأخیر صحابهش در سر تراشیدن و قربانی کردن بخاطر عناد و مخالفت بارسول خداص نبود بلکه آن‌ها دوست داشتند که رسول خداص نظرش را تغییر داده وارد مکه شود یا از جانب خداوندأ وحی نازل شود بویژه که رسول اکرمص به آن‌ها وعده داده بود که وارد مسجد الحرام می‌شوند.

۲- در همین صلح حدیبیه، پیامبرص به علی بن ابی‌طالبس دستور داد تا نامش را پاک کند. حضرت علیس نپذیرفت و اهل سنت این مطلب را عیب و نقص برای حضرت علیس بحساب نمی‌آورند. (برای توضیح بیشتر مطلب) به پاسخ شماره: ۵۰ این کتاب مراجعه کنید.

۳- پاسخ سوم در واقع سؤالی است که چرا صحابهش بعد از اینکه سر تراشیدن و قربانی کردن رسول خداص را دیدند، بدون اینکه رسول خداص صحبتی بکند، آن‌ها سر تراشیدند و قربانی کردند؟

علاوه بر این حضرت علیس هم سر نتراشید و قربانی نکرد آیا شما این را نقص برای حضرت علیس می‌دانید؟

[٧۱] اشاره به داستان حدیبیه است که پیامبرص صحابه گفت: سرها را بتراشید و قربانی کنید اما صحابه رضوان الله علیهم خود داری کردند (مترجم).