منافقین از حضور در جنگ در هراس بودند.

آری خداوند منافقینی را که مردم را از شرکت در جهاد باز می‌دارند و همچنین کسانی را که از شرکت مسلمانان در جهاد جلوگیری می‌کنند و نیز آن منافقینی را که به برادران منافق خود یا به بیمار دلان می‌گویند بیایید نزد ما و به جهاد نروید و خود کمتر در جهاد شرکت نموده و از شما مسلمانان جان خود را دریغ می‌دارند می‌شناسد.

و ای پیامبرص همین که آتش جنگ شعله ور شد، ایشان را می‌بینی که از ترس به تو نگاه می‌کنند اما نگاهی بدون اراده، و چشمانشان در حدقه کنترل ندارد و همین که ترس از بین رفت، شما را با زبان‌هایی تیزتر از همیشه شمشیر می‌زنند، در حالی که از آن چیزی که به شما رسیده، ناراحتند و بدان بخل می‌ورزند، این گونه افراد که نشانه‌هایشان را دادیم، ایمان نیاوردند، به این معنا که ایمان در دل‌هایشان جایگیر نشده، هر چند که در زبان آن را اظهار می‌کنند. خداوند اعمال آنان را بی‌اجر نموده و این کار برای خدا آسان است. (تفسیر المیزان، ج۱۶، ص ۴۵۱.)