عبدالله بن عباس، عالم اسلامی و مفسر قرآن کریم

قهرمان این داستان دانشمند و عالم اسلامی، مفسر قرآن کریم، عبدالله پسر عباس پسر عبدالمطلب پسر هاشم؛ پسر عموی حضرت محمد ج است.

پدرش ابوالفضل عباس پسر عبدالمطلب، دیرزمانی بود که مسلمان شده بود ولی آن را پنهان می‌کرد. در جنگ بدر همراه کافران و مشرکان به جنگ مسلمانان آمده بود. در آن روز پیامبر گرامی ج فرمود: «کسی عباس را نکشد زیرا او به اجبار همراه آنها آمده است». یکی از اصحاب به نام ابوالیسر کعب‌بن عمرو او را به اسارت گرفت. عباس هم در قبال آزادی خود مبلغی را به او پرداخت کرد و مکه برگشت [۶].

مادرش ام‌الفضل لبابه دختر حارثل بعد از خدیجهل و قبل از شوهرش (عباس) اسلام آورد. او دومین زنی بود که اسلام آورده است. سی حدیث از پیامبر ج روایت نمود، پیامبر ج بعضی ظهرها در خانه‌اش استراحت می‌نمود. لبابه قبل از شوهرش عباس در زمان خلافت حضرت عثمان بن عفانس وفات کرد.

خاله‌اش ام‌المؤمنین [٧] میمونه دختر حارثل زن پیامبرگرامی ج در سال هفتم هجری با او ازدواج کرد. گفته شده او همان زنی است که خود را به پیامبر گرامی ج بخشید، این آیه در مورد او نازل شد که: ﴿وَٱمۡرَأَةٗ مُّؤۡمِنَةً إِن وَهَبَتۡ نَفۡسَهَا لِلنَّبِيِّ.

«... و نیز زن مؤمنی که اگر خویشتن را به پیامبر بخشید ...».

[۶] صفة الصفوة، ۱/۵۰٧. [٧] به هر کدام از زنان پیامبر ج ام‌المؤمنین می‌گویند؛ یعنی مادر مؤمنان (و).