صفحه نخست حدیث و سنت اللباب در پنجاه حدیث از احادیث آداب حديث ۴۸: (كسى‌كه در خواب ديدن دروغ بگويد)

حديث ۴۸: (كسى‌كه در خواب ديدن دروغ بگويد)

عبدالله بن عباس ش از رسول الله ص روایت مى‌کند که فرمودند: «مَنْ تَحَلَّمَ بِحُلْمٍ لَمْ يَرَهُ كُلِّفَ أَنْ يَعْقِدَ بَيْنَ شَعِيرَتَيْنِ وَلَنْ يَفْعَلَ وَمَنْ اسْتَمَعَ إِلَى حَدِيثِ قَوْمٍ وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَ أَوْ يَفِرُّونَ مِنْهُ صُبَّ فِي أُذُنِهِ الآنُكُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَنْ صَوَّرَ صُورَةً عُذِّبَ وَكُلِّفَ أَنْ يَنْفُخَ فِيهَا وَلَيْسَ بِنَافِخٍ». [رواه البخاري] [۴۸] . «هرکس به دروغ خوابی را بازگو کند، مکلف مى‌شود تا بین دو دانه جو با هم گره زند، در حالیکه نمى‌تواند آنرا انجام دهد، و هر کس به سخن و گفتار قومی گوش دهد که ایشان آنرا ناپسند مى‌دانند، روز قیامت سرب مذاب شده در گوشش می‌ریزند، و هر کس عکسی را نقاشی کند، مکلف مى‌شود تا در آن روح بدمد، در حالیکه نمى‌تواند آنرا انجام دهد».