رأي امام باقر ÷

وقتی عبد الله بن عمیر به امام باقر ÷ گفت:

«أيسرّك أنّ نساءك وبناتك وأخواتك وبنات عمك يفعلن؟ –أي يتمتعن- فأعرض عنه ابوجعفر ÷ حين ذكر نساءه وبنات عمه». «آیا خوشحال می‌شوی که همسران و دختران و خواهران و دختران عمویت اینکار را بکنند؟! یعنی متعه کنند، امام باقر ÷ وقتی این را شنیدند چهره خود‌شان را برگرداندند»[۶۱] .

[۶۱] فروع کافی: ۲/۴۲، تهذیب: ۲/۱۸۶.