فضيلت صحابهش

خداوند وقتی که رسول الله را مبعوث کرد و به وسیله‌ی وی به رسالات، مهر اتمام گذاشت و رسالت و پیام او را کامل، جهانی و جاویدان نمود – تا آن زمانیکه خداوند خود وارث زمین و آنچه در آن است می‌شود – خداوند به رسولش این ویژگی را عطا فرمود، که برای وی همراهانی انتخاب کند که همراه او باشند. خداوند خواست که در زمان رسول الله ص به وجود بیایند پس به وجود آمدند و انجام دادند آنچیزی که در توان داشتند از تلاش و کوشش فراوان و جهاد در راه خدا و نشر سنت رسول الله و یادگرفتن آن رسالتی که رسول الله ص آورده است، پس آن‌ها حقیقتاً وسیله ارتباط میان رسول الله ص و آن نسلی بودند که بعدها به دنیا آمدند، کسی که بـه آن‌ها (اصحاب) اتهام وارد می‌کند در حقیقت به خط ارتباط رسول الله ص با مسلمین اتهام وارد کرده است!!

و کسی که آن‌ها را مورد اتهام قرار دهد، در واقع آن پیوند محکمی که مردم را به رسول الله ص ارتباط می‌دهد، مورد اتهام قرار داده است، پس وقتی که اصحاب دارای این ویژگی می‌باشند و آن اینکه برای همراهی رسول الله ص انتخاب شده‌اند، خداوند آن‌ها را در این زندگی دنیا به نگاه طلعت رسول الله مشرف کرده است، و این منزلت برای غیر آن‌ها حاصل نشده است. خداوند آن‌ها را مشرف کرده است که کلام رسول الله ص را مستقیماً از دهان مبارکش بشنوند، این خیر را دریافت کردند و این نور و این هدیه و هدایت را گرفته و به نسل‌های بعدی انتقال دادند، در واقع اصحاب رسولش بر گردن آنهائیکه بعد از اصحاب آمدند حق دارند، و هر انسانی بعد از آن‌ها به دنیا آمده است اصحاب بر آن فضیلت و منت دارند چون این هدیه و این نور و خیر که برای نسل‌های بعدی حاصل شده است تنها به واسطه آن بزرگواران بوده است. (خداوند از آن‌ها راضی باد) و در حدیث ثابت است که رسول الله ص فرموده است: «من دعا إلى هدى كان له من الأجر مثل أجور من تبعه لا ينقص ذلك من أجورهم شيئاً، ومن دعا إلى ضلالة كان عليه من الإثم مثل آثام من تبعه لا ينقص ذلك من آثامهم شيئاً» [۱].

«کسی که مردم را به سوی هدایتی دعوت کند سهیم اجر و پاداش آن‌ها است، بدون اینکه از اجر و پاداش آن‌ها چیزی کاسته شود، و هر کسی مردم را به سوی گمراهی دعوت کند، سهیم گناه آنهائیکه از وی تبعیت می‌کنند، خواهد شد بدون اینکه از گناه و عذاب آن‌ها چیزی کاسته شود».

این حدیث برای اصحاب رسول الله ص می‌باشد و به مقتضای آن قسمت بزرگتر و سهم فراوانتر نسیب آن‌ها است، چون فقط آن‌ها بودند که این هدایت و نور را از رسول الله ص دریافت نموده و به نسلهای بعدی انتقال دادند، پس هر کسی از آن‌ها (اصحاب) استفاده کرده باشد مثل آن کس صاحب اجر و پاداش هستند، تا روز قیامت. و قبل از اصحاب خود رسول الله ص می‌باشد که این خیر و این هدایت را از طرف خدا آورد، پس هر کسی که ایمان می‌آورد و داخل دین خدا می‌شود و عمل صالح انجام می‌دهد، به ازای آن خداوند به رسولش، پاداش می‌دهد، مانند کسی که آن عمل صالح را انجام داده است، بدون اینکه از اجر انجام دهنده کم شود، چـون فقط رسول الله ص بود که مردم را به سوی آن هدایت دعوت کرد، پس برای رسول خدا هست مانند پاداش هر کسی که کار خیری را انجام داده باشد و اصحاب رسول الله ص هم در این عمل خیر صاحب قسمت بزرگتر و سهم فراوانتر می‌باشند، چون آن‌ها بودند که این هدایت را دریافت، و به نسلهای بعدی انتقال دادند، و فقط آن‌ها بودند که قرآن را جمع نموده و آن را حفظ کردند.

و فقط آن‌ها بودند که قرآن را به نسل‌های بعدی رساندند، پس اجر و پاداش فراوان نسیب آن‌ها خواهد بود، و سهم بزرگتر از دعوت رسول الله ص از آن آن‌ها است، و در حدیث صحیح آمده است: «نضّر الله امرءاً سمع مقالتی فوعاها، وأدّاها كما سمعها».

«خداوند روشن کند چشم کسی را که گفتار من را می‌شنود، آن را می‌فهمد، و آن را چنانچه شنیده است ادا می‌کند». اصحاب آنهائی بودند که مستقیماً و بدون واسطه از رسول الله ص شنیده‌اند، و این ویژگی برای آن‌ها حاصل شده است. در نتیجه آن اخیار و گذشته‌گان، تنها پیوند بسیار محکم می‌باشند که ما را به خدا ارتباط می‌دهد، پس کسی که به آن‌ها اتهام وارد کند، که در واقع تنها وسیله ارتباط با رسول الله ص بودند، حقیقتاً ارتباط خود را با رسول الله ص قطع کرده است، و این برای گمراهی و درماندگی کافی است.

[۱] رواه مسلم في صحيحه (۴/۲۰۶۰).