صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد ششم ۳۳- باب: مَا يَجُوزُ مِنَ الشَّعْرِ وَالرَّجَزِ وَ...

۳۳- باب: مَا يَجُوزُ مِنَ الشَّعْرِ وَالرَّجَزِ وَالحِدَاءِ وَما يُكْرَهُ مِنْهُ
باب [۳۳]: آنچه که از شعر و سجع و رجز روا، و آنچه که مکروه است

۲٠۴٧- عَنْ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ س: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ج قَالَ: «إِنَّ مِنَ الشِّعْرِ حِكْمَةً» [رواه البخاری: ۶۱۴۵].

۲٠۴٧- از أُبی بن کعبس روایت است که پیامبر خدا ج فرمودند: «بعضی از انواع شعر حکمت است» [۱٩۵].

[۱٩۵] و آن شعری است که بیانگر حق بوه، و متضمن مواعظ و حکمت و نصیحت باشد، ولی شعری که حاوی الفاظ رکیک، و هجو دروغ، و در توصیف خط و خال و زلف و میان، و ساق وران باشد، کلام بی‌هوده‌ای است، که نباید مسلمان وقت خود را به سرودن و یاشنیدن و یا خواندن آن ضایع سازد.