صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد ششم ۲- باب: الْبُرُودِ وَالْحِبَرَ وَالشَّمْلَةِ
...

۲- باب: الْبُرُودِ وَالْحِبَرَ وَالشَّمْلَةِ
باب [۲]: بردها وبر یمانی، و قبا

۱٩۸۵- عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ س قَالَ: «كَانَ أَحَبُّ الثِّيَابِ إِلَى النَّبِيِّ ج أَنْ يَلْبَسَهَا الحِبَرَةَ» [رواه البخاری: ۵۸۱۳].

۱٩۸۵- از انس بن مالکس روایت است که گفت: از هر لباسی در نزد پیامبر خداج (حِبَرَه) دوست داشتنیتر بود [۱۴٩].

۱٩۸۶- عَنْ عَائِشَةَ، ل «أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ج حِينَ تُوُفِّيَ سُجِّيَ بِبُرْدٍ حِبَرَةٍ» [رواه البخاری: ۵۸۱۴].

۱٩۸۶- از عائشهل روایت است که چون پیامبر خدا ج وفات یافتند به برد یمنی پوشانده شدند.

[۱۴٩] (حِبَرَه) نوعی از بد یمانی است که از پنبه ساخته می‌شود، و شاید همان چیزی باشد که ما مردم هرات آن را (کرباس) می‌گوئیم، و از آن جهت پیامبر خدا ج این نوع لباس را دوست داشتند، که متواضعانه‌تر بود، و در عین حال گرد و غبار را کم‌تر می‌گرفت.