صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد ششم ۱٠- باب: أَكْلِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّباعِ

۱٠- باب: أَكْلِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّباعِ
باب [۱٠]: خوردن حیوانات درنده

۱٩۲۵- عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ س: «أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ج نَهَى عَنْ أَكْلِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ» [رواه البخاری: ۵۵۳٠].

۱٩۲۵- از ابو ثَهلبهس روایت است که پیامبر خدا ج از خوردن هر حیوان درندۀ منع کردند [٩۵].

[٩۵] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: ۱) در صحیح مسلم آمده است که پیامبر خدا ج از [خوردن] هر حیوان درندۀ و از [خوردن] هر پرندۀ چنگال داری نهی کردند». ۲) مراد از حیوان درنده حیوانی است که بر حیوانات دیگر حمله‌ور گردیده و قدرت دریدن آن‌ها را داشته باشد، مانند: شیر، پلنگ، گرگ، سگ، روباه، و امثال این‌ها، و همچنین است پرندۀ چنگال دارد، مانند: شاهین باشه، کرگس و امثال این‌ها.