صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد ششم ۸- باب: مَا يُكْرَهُ مِنَ المُثْلَةِ وَالمَصْبُورَ...

۸- باب: مَا يُكْرَهُ مِنَ المُثْلَةِ وَالمَصْبُورَةِ وَالمُجَثَّمَةِ
باب [۸]: کراهت مثله کردن، و نشانه زدن، و شکار حیوان خوابیده

۱٩۲۲- عَنْ أبْنِ عُمَر ب: أَنّهُ مَرّض بِنَفَرس نَصَبُوا دَجَأجَةً يَرْمُونَهَا، فَلَمَّا رَآوْه تَفَرَّقُوا، وَقَالَ ابْنُ عُمَرَ: «مَنْ فَعَلَ هَذَا؟» إِنَّ النَّبِيَّ ج لَعَنَ مَنْ فَعَلَ هَذَا» [رواه البخاری: ۵۵۱۵].

۱٩۲۲- از ابن عمرب روایت است که وی بر مردمی گذشت که مرغی را بسته بودند و نشان می‌زدند، و چون ابن عمرب را دیدند متفرق شدند، ابن عمرب گفت: این کار را چه کسی کرده است؟ پیامبر خدا ج کسی را که چنین کاری کرده است، لعنت کرده‌اند [٩۳].

۱٩۲۳- عَنْ ابْنِ عُمَرَ: ب في رواية أَنَّهُ قَالَ «لَعَنَ النَّبِيُّ ج مَنْ مَثَّلَ بِالحَيَوَانِ» [رواه البخاری: ۵۵۱۵]

۱٩۲۳- و از ابن عمر ب در روایت دیگری آمده است که گفت: پیامبر خدا ج کسی را که حیوانی را مثله می‌کند لعنت کرده‌اند [٩۴].

[٩۳] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: اگر شکار کردن حیوان، غرض استفاده از گوشت و یا پوست آن باشد، طوری که در احادیث بسیاری ذکرش رفت، روا است، ولی اگر غرض از شکار کردن حیوان، شوخی و ساعت تیری باشد، چنین شکار کردنی روا نیست، و به طور اولی روا نیست که حیوان اهلی مانند: مرغ، و یا گوسفند را در جایی بسته کرده و آن را نشان زد. [٩۴] مراد از مثله کردن حیوان آن است که عضوی از اعضای حیوان را پیش از ذبح کردنش قطع نمایند، و یا شکم او را بدرند، و یا بعد از ذبح کردن، تا وقتی که هنوز کاملا آرام نگرفته است، به چنین کاری اقدام نمایند.