صفحه نخست حدیث و سنت فیض الباری شرح مختصر صحیح البخاری- جلد ششم ۴- باب: مَنِ اقْتَنَى كَلْبًا لَيْسَ بِكَلْبِ صَيْ...

۴- باب: مَنِ اقْتَنَى كَلْبًا لَيْسَ بِكَلْبِ صَيْدٍ أَوْ مَاشِيَةٍ
باب [۴]: کسی که سگی را به جز از سگ شکار و یا سگ رمه، نگهداری می‌کند

۱٩۱۸- عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَ ب، عَنِ النَّبِيِّ ج قَالَ: «مَنِ اقْتَنَى كَلْبًا، لَيْسَ بِكَلْبِ مَاشِيَةٍ، أَوْ ضَارِيَةٍ، نَقَصَ كُلَّ يَوْمٍ مِنْ عَمَلِهِ قِيرَاطَانِ» [رواه البخاری: ۵۴۸٠].

۱٩۱۸- از عبدالله بن عمرب از پیامبر خدا ج روایت است که فرمودند: «اگر کسی سگی را که برای شکار و حفاظت حیوانات نیست، نگهداری می‌کند، هر روز از ثواب عملش دو قیراط کم می‌شود [۸٩].

[۸٩] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: قیراط: نیم دانق است، و مراد از آن در این حدیث، جزئی از ثواب اعمال است، و مقدار معین آن را در این مورد جز خدا، کس دیگری نمی‌داند.