سُورَةُ سَبَأ
سورۀ سبا [۳۱٧]

[۳۱٧] سورۀ (سبأ) مکی است، مگر این آیۀ کریمه: ﴿وَيَرَى ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ ٱلَّذِيٓ أُنزِلَ، و در مورد اینکه (سبأ) چیست؟ ابوداود از فروه بن مسیک مرادی روایت می‌کند که گفت: نزد پیامبر خدا ج آمدم، و پرسیدم که (سبأ) چیست؟ نام زمینی است و یا نام زنی؟ فرمودند: «نه نام زمینی است و نه نام زنی، بلکه نام شخصی است که ده پسر داشت، شش پسرش به یمن، و چهار پسرش به شام رفتند، شش پسری که به یمن رفتند عبارت بودند از: أزد، و أشعرون، و حِمیَر، و کِنده، و مذحج، و أنماز، وچهار پسری که به شام رفتند، عبارت بودند از: لخم، و جذام، و غسان، و عامله...». ۲) این سورۀ دارای (۶) شش رکوع، و (۵۴) پنجاه وچهار آیت، و (۸٩۶) هشت صد ونود وشش کلمه، و (۳۶۳٧) سه هزار وشش صد وسی وهفت حرف، و (۱۶٧۱) یک هزار وشش صد وهفتاد ویک حرف است.