۳۴- باب: قَوله تَعَالَى: ﴿وَكَانَ عَرۡشُهُۥ عَلَى ٱلۡمَآءِ
باب [۳۴]: قوله تعالی که: ﴿...و عرش او بر آب بود

۱٧۴٧- عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ س: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ج قَالَ: «قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: أَنْفِقْ أُنْفِقْ عَلَيْكَ، وَقَالَ: يَدُ اللَّهِ مَلْأَى لاَ تَغِيضُهَا نَفَقَةٌ سَحَّاءُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ، وَقَالَ: أَرَأَيْتُمْ مَا أَنْفَقَ مُنْذُ خَلَقَ السَّمَاءَ وَالأَرْضَ، فَإِنَّهُ لَمْ يَغِضْ مَا فِي يَدِهِ، وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى المَاءِ، وَبِيَدِهِ المِيزَانُ يَخْفِضُ وَيَرْفَعُ» [رواه البخاری: ۴۶۸۴].

۱٧۴٧- از ابوهریرهس روایت است که پیامبر خدا ج فرمودند: «خداوند عز وجلَّ می‌فرماید: نفقه کن، من بر تو نفقه می‌کنم، و می‌فرماید: دست خدا پُر است نفقه آن را خالی نمی‌کند، و شب و روز در حالت کرم و بخشش است».

و پیامبر خدا ج فرمودند: «آیا آنچه آسمان‌ها تا امروز عطا کرده است، تصور کرده‌اید؟ این همه چیز از آنچه که در دست او است، چیزی را کم نکرده است، عرش خدا بر آب بود، و تقدیر ارزاق در اختیار او است، و او است که [ارزاق را] کم و زیاد می‌کند» [۲۸۴].

[۲۸۴] از احکام و مسائل متعلق به این حدیث آنکه: ۱) آنچه را که ما به (تقدیر ارزاق) ترجمه نمودیم، در لفظ حدیث از آن به (میزان) یعنی: ترازو تعبیر شده است. ۲) در اینکه عرش خدا چگونه بر آب بود، و اینکه بنا به ظاهر لفظ حدیث (میزان) که عبارت از ترازو باشد، چگونه در دست باری تعالی بود، و اطلاق امثال این چیزها برای خداوند متعال، از چیزهائی است که حقیقت آن را نمی‌دانیم، و باید به آن به طوری که مراد خدا و رسول او است ایمان بیاوریم، و از کیفیت آن جستجو نکنیم.